Bjørnstjerne Bjørnson
Ji Wîkîpediya, ensîklopediya azad.
| Bjørnstjerne Bjørnson | |
|---|---|
Bjørnstjerne Bjørnson, 1908
|
|
| Roja jidayikbûnê | 8'ê kewçêrê 1832 Kvikne (Tynset), Hedmark, Norwêc |
| Roja mirinê | 26'ê avrêlê 1910 Parîs, Fransa |
| Hemwelatî | Norwêcî |
| Pîşe | Nivîskar |
| Xelat | Xelata Nobelê ya Wêjeyê (1903) |
| biguherîne |
|
Bjørnstjerne Martinius Bjørnson (* 8'ê kewçêrê 1832 li Kvikne (Tynset), Hedmark, Norwêc - † 26'ê avrêlê 1910 li Parîsê) polîtîker û helbestvanekî navdar ê norwêcî bû. Herwekî nivîskarê sirûda neteweyî ya Norwêcê û xelatwergirê Nobelê, beşa wêjeyê bû. Sala 1903'î de xelata Nobelê werdigire.
Jînenîgarî[biguherîne]
Xwandina dibistana amadeyî li Osloyê bidawî dike û dest bi karê rojnamegeriyê dike. Henrik Ibsen nasdike û ew bandora xwe lê dike. Navbera salên 1857 û 1859'an de gerînendetiya şanoya Bergenê dike. Li Almanya û Îtalyayê dijî û dixebite. Salên 1881-1882'ê li DYAyê û ji 1882 heya 1887'an jî li Parîsê dijî. Cih û civatên ew lê dima, bandora kultur û neteweparêziya norwêcî lê dima. Ew sala 1903'î de dibe yekemîn kesê skandînavî yê Nobelwergir.
Berhemên wî[biguherîne]
- Synnøve Solbakken, vegotin, 1857
- Mellem Slagene, di navbera qurbaniyê de, 1857
- Halte-Hulda, 1858
- Arne, 1859
- Smaastykker, 1860
- Kong Sverre, 1861
- Sigurd Slembe, 1862
- Maria Stuart i Skottland, 1864
- De Nygifte, 1865
- Fiskerjenten, 1868
- Digte og Sange, 1870
- Arnljot Gelline, 1870
- Fortællinger I-II, 1872
- Brudeslaaten, 1872
- Sigurd Jorsalfar, 1872
- Kong Eystejn, 1873
- En fallitt, 1875
- Redaktøren, 1875
- Magnhild, 1877
- Kongen, 1877
- Leonarda, 1879
- Kaptejn Mansana, 1879
- Det nye System, 1879
- Støv, 1882
- Over Ævne. Første Stykke, 1883
- En Hanske, 1883
- Det flager i Byen og paa Havnen, 1884
- Geografi og Kærlighed, 1885
- Paa Guds Veje, 1889
- Nye Fortællinger, 1893
- Over Ævne. Andre Stykke, 1895
- Lyset, 1895
- Paul Lange og Tora Parsberg, 1898
- To Fortællinger, 1901
- Laboremus, 1901
- På Storhove, 1102
- Daglannet, 1104
- Mary, 1100
- Når den ny vin blomstrer, 1909