Thomas Mann

Ji Wîkîpediya, ensîklopediya azad.
Here cem: navîgasyon, lêgerîn
Thomas Mann, 1937
Foto Carl van Vechten

Paul Thomas Mann (* 6'ê pûşperê 1875 li Lübeck; † 12'ê gelawêjê 1955 li Zürich) yek ji nivîskarên navdar ên Germanistanê (Almanya) ye. Sala 1929'î de Xelata Nobelê ya wêjeyê wergirt.

Di malbateke bazirgan de tê jiyanê. Di ciwaniya xwe de ji kovaran re helbest û kurte-çîrokan dinivîsîne. Di bin bandora Johann Wolfgang von Goethe de dimîne. Di berhemên xwe de behsa xurifandina, jirêderketina bûrjûvaziyê dike. Gorî gelekan mijarên wî ne ewçend watedar in lê teknîka nivîsandina wî û fîlozofiya aramiyê ya wî wî kiriye xwedî jêhatîbûneke têr zîrekî. Li Çîk, Swîsre jî dijî. Bi destpêka sazûmaniya Nazî, ew bi wêrekî dij-nêrînên xwe tîne zimên. Ev yeka han dibe sedem ku Almanyayê biterikîne. Diçe li DYAyê bicihdibe û dibe hemwelatiyê wir. Ew herwekî ne tenê rexneyan li Naziyan, li hemî dîroka Almanan dike. Bi têkçûna Naziyan, vedigere welatê xwe û xebatên xwe yên nivîsandinê didomîne. Di 80 saliya xwe de li Zürichê jiyana xwe jidest da.

Berhem[biguherîne]

Roman / Axavtin[biguherîne]

Şano[biguherîne]

Ceribandin[biguherîne]

(ne hemî)

  • Friedrich und die große Koalition (1915) [1]
  • Betrachtungen eines Unpolitischen (1918) [2]
  • Goethe und Tolstoi (1923) [3]
  • Von deutscher Republik (1923) [4]
  • Lübeck als geistige Lebensform (1926) [5]
  • Theodor Fontane (1928) [6]
  • Deutsche Ansprache. Ein Appell an die Vernunft. (1930) [7]
  • Goethe als Repräsentant des bürgerlichen Zeitalters (1932) [8]
  • Goethe und Tolstoi. Zum Problem der Humanität. (1932) [9]
  • Goethes Laufbahn als Schriftsteller (1933) [10]
  • Leiden und Größe Richard Wagners (1933)
  • Freud und die Zukunft (1936) [11]
  • Vom zukünftigen Sieg der Demokratie (1938) [12]
  • Schopenhauer (1938) [13]
  • Achtung, Europa! (1938) [14]
  • Dieser Friede (1938) [15]
  • Das Problem der Freiheit (1939)
  • Deutsche Hörer (1942) [16]
  • Deutschland und die Deutschen (1945) [17]
  • Nietzsches Philosophie im Lichte unserer Erfahrung (1947) [18]
  • Goethe und die Demokratie (1949) [19]
  • Ansprache im Goethejahr 1949 [20]
  • Meine Zeit (1950) [21]
  • Michelangelo in seinen Dichtungen (1950) [22]
  • Der Künstler und die Gesellschaft (1953) [23]
  • Gerhart Hauptmann (1952) [24]
  • Versuch über Schiller (1955)

Xwejînenîgarî[biguherîne]

Wergirtin ji wî (deng)[biguherîne]