Lernî

Lernî navê vî gundî bi Kurdî Renîka ye
Gund
Lernî
Koordînat: 37°36′05″Bk 44°54′05″Rh
Welat	Rojhilatê Kurdistanê
Dewlet	Îran
Parêzgeh	Azerbaycana Rojava
Navçe	Ûrmiye
Nahiye	Nazî
Nifûs	404
biguhêre

Renîka (bi farisî: لرنی‎) gundekî ser bi nahiyeya Çemê Rewze beşa navendî ya bajarê Ûrmiyeyê li Azerbaycana Rojava ya Îranê ye.

Nifûsa gund

Hijmara rûniştiyên vî gund li gorî serjimariya Navenda Amara Îranê di sala 2716an -1395 koçê hetavî- de, 460 kes (120 malbat) bû.

Navê navdar û hin derên gund

Mamosta Ûsib kurê Bêmal kurê Simayîl kurê Kulik jidayîkbûyê vî gundî ye û heya 28 saliya temenê xwe yekser li wir jiyaye piştre ku zewicî ye mala xwe biriye bajarê Ûrmiyê û niha li wê derê dijî. Bi salan e ku mamosta Ûsibê Bêmal weke wergêr, wanebêj, wîkînivîs, wêjekol, gotarnivîs û nivîsyar(edîtor) xebata zimanê kurdî dike. Wî ji bo kovarên kurdî bi dehan gotar nivîsandine. Deh şano jî wergerandine kurdî. Çendîn pêşgotar li ser pirtûkên kurdî nivîsîne û bi dehan xwendekar jî perwerde kirine. Li ser wêjeya kurdî dixebite û car car jî hin helbestan jî vedihone. Pirtûkên helbestên wî yên bi navê RÊZEDAR, TÎRETEMEN û GULA ÛRMIYÊ hêj çap nebûne her wiha yek ji endamên serekî û damezirîner yê encumena wêjeyî ya bi navê Encumena Wêjeyî ya Nobar e.

Navê hinek cîh û aqarên vî gundî ev in: Devçem, Kemezer, Aşê xirabe, girên Ûsê û girê Mozelanê-gund ketiye nava van du giran-, Axespî, Kunekotr, Çîmenê Edo, Kanî kûsel, Guhora Dewrêş, Sûya Kanêqizanê, Mila Enherê, Berekundik, Gurgeçal, Daregêwûşk, Rêzedar, ....

Helbesteke Ûsibê Bêmal ku ji bo gundê xwe; Renîka honandiye:

Renîka!

Şa yî mîna minminîka,

Berpala te girên Ûsê û Mozelanê weka zava û bûka,

Di koşa te da zarokêd gund,

Li pêsîra te rez û bax û bostan û elind,

Li dorhêla te Kemezer û guhora Dewrêş,

Sebra zarokatiya mi bûn bi keyf û coş û nostaljî û êş

Li ber coka te ya binî rêz bûne dar; Rêzedar

Ji coka te ya serî ava Kanîkûselê diherike sar,

Li ber sîngê Mozelanê ewir pirtî pirtî dibin qetar,

Balgiyê te çem e havîn û bihar,

Û ezê şêt û şeydayî û har,

Bi zewî-zarên te dibim poleke arr,

Ewrên te firtî firtî,

Bijûniya te ji giya dagirtî,

Gul û kulîlkên te xunavgirtî,

Sîngsêvên keçên te qeşagirtî,

Çi nostaljiyeke bêqirar,

Li aşopên min werbûne nolî dûkela arr:

"xwezî dîsa zar bûma!"

Û derya derya li axê werbûma!

Û têr û têr birsî bûma!

Û bi nanê tendûrê yê tirsî,

Min birsîtiya xwe bikuşta!

Mi nedizanî hebûn çi ye,

Mi nedizanî nebûn çi ye,

Bîreweriyên min û Renîka,

Ji bo ax û ziman û kelexwezîka,

Çito pey hev rêz bûn û çûn?

Çi serhatiyên tal û şirîn û birîn!

Em birrîn,

Em birîn.