Mekanîka quantum

Ji Wîkîpediya, ensîklopediya azad.
Jump to navigation Jump to search
Fonksiyonên Wave yên elektronê di atomek hîdrojenê de di asta enerjiyê cûda de. Mekanîzmaya Quantum nikare cîhê rastîn ê perçeyek li cîhê texmîn bike, tenê bi îhtîmala ku ew li cîhên cihêreng bibîne.  Deverên geştir îhtîmalek bilindtir a dîtina elektron heye.

Mekanîka Quantum ( QM ; her weha wek tê zanîn , fîzîka quantum , teoriya quantum , ji modela mekanîk, wave , an mekanîka Matrix ), di nav de teoriya qada quantum , a teoriya bingehîn e di e physics bibjêrin xwezayê li ku şaşiyek guhêrbar yên atoman û karlêkkirina .

Fizîka klasîk , şiroveya fîzîkê ya ku berî formulandina teoriya relativity û mekanîka quantum, tê de, xwezayê di qalibên normal (makroskopîk) de diyar dike. Pir teoriyên di fîzîka klasîk de dikarin ji mekanîka quantum ve wekî derpêşbûnek ku di pîvanê mezin de (makroskopîk) derbasdar in werbigirin.  mekanîka Quantum ji cihê ye fizîka adetî li ku enerjî , xurt , xurt angular û din quantities ji sîstema girêdayî bi sînorkirin, nirxên demdiyarkirî ( quantization ), hêmanên xwedî taybetmendî ji herdu keriyên û pêlan (cewhera dûkelê ya parçê ), û tixûbên bi pîvana rastîn bi kîjan kêmanan re dikare were pîvandin ( prensîba nediyariyê ).

Mekanîzma Quantum hêdî hêdî ji teoriyan rabû da ku ravekirina çavdêriyên ku nekare bi fîzîka klasîk re were hevûdu, wek çareseriya Max Planck di sala 1900 -an de ji pirsgirêka tîrêjiya laşê reş , û ji berhevdana di navbera enerjî û frekansê de di kovara Albert Einstein ya 1905-an de. ku bandora photoelectric diyar kir . Teoriya quantum a zû di nîvê salên 1920-an de ji hêla Erwin Schrödinger , Werner Heisenberg , Max Born û yên din ve dîsa hate kifş kirin. Teoriya nûjen di formalîteyên cuda yên taybetî yên bîrdozî de pêşkeftî têne çêkirin. Di yek ji wan de, fonksiyonek mîtolojîkî, fonksiyonê tewra , agahdariya derheqê amplitudeê ya pozîsyonê, momentumê, û taybetmendiyên fîzîkî yên din ên perçeyek peyda dike .

dîroka[biguherîne]

ka[biguherîne]

Gotara sereke: Dîroka mekanîka quantum

Lêpirsîna zanistî di derbarê cewherê gewrê ya ronahiyê de di sedsalên 17 û 18an de dest pê kir, dema ku zanyarên wekî Robert Hooke , Christiaan Huygens û Leonhard Euler teoriya ronahiyê ya ronahiyê li ser bingeha çavdêriyên ceribandî pêşniyar kirin.  Di 1803 de, polymathê ngilîzî Thomas Young ezmûna navdar a duqol şirove kir .  Vê ezmûnê rolek sereke di pejirandina giştî ya teoriya wave ya ronahiyê de lîst .

Di 1838, Michael Faraday kifş Messelhausen . Van lêkolînan li dû daxuyaniya 1859 -ê ya pirsgirêka tîrêjê reş-laş a ji hêla Gustav Kirchhoff ve , pêşniyara 1877-ê ji hêla Ludwig Boltzmann ve hate pêşniyar kirin ku dewletên enerjî yên pergalek fîzîkî veqetandî be, û hîpoteza quantum a 1900-ê ya Max Planck .  Hîpoteza Planck ku enerjî di cûrbecûr "quanta" (an pakêtên enerjiyê) de radyasyonê de radiweste û tê hijmartin bi qasî nîgarên dîtbar ên tîrêjê laşê reş re têkildar in.

Di 1896 de, Wilhelm Wien empirîkî qanûnek belavkirinê ya tîrêjê reş-laş derxist,  ku bi navê wî qanûna Wien tê zanîn . Ludwig Boltzmann bi serbixwe gihîştina vê encamê bi texmînên wekhevîyên Maxwell . Lêbelê, ew di tenê li frekansên bilind de derbasdar derbas bû û tîrêjê li ser frengên kêm kêm nirxand. Dûvre, Planck ev modela bi karanîna şîroveya statîstîkî ya Boltzmann a termodînamîkê rast kir û tiştê ku nuha jê re dibêjin qanûna Planck , ya ku rê li ber pêşkeftina mekanîka quantum digire, pêşniyar kir.

Li pey çareseriya Max Planck di sala 1900-an de pirsgirêka tîrêjê reş-laşê reş (ragihandin 1859), Albert Einstein teoriyek quantum-based pêşkêşî kir da ku bandora photoelectric vegotin (1905, ragihandin 1887). Nêzîkî 1900-1910, teoriya atomê û teoriya corpuscular ya ronahiyê  yekem car wekî rastiya zanistî bi berfirehî hate qebûl kirin; Van teoriyên paşîn dikarin , di rêzê de, wekî teoriyên quantum ên mijarê û radyasyona elektromagnetic werin dîtin .

Di nav yekem de ku di xwezayê de fenomenên quantum lêkolîn kirin Arthur Compton , CV Raman , û Pieter Zeeman , ku her yek xwedan bandorek quantum bi navê wî heye. Robert Andrews Millikan bandora photoelectric bi ezmûnî lêkolîn kir , û Albert Einstein ji bo wê teoriyek pêşve xist. Di heman demê de, Ernest Rutherford bi ezmûnî modela nukleerê ya atomê, ku ji bo Niels Bohr teoriya xwe ya li ser strukturên atomê pêşxist, ku paşê ji hêla ezmûnên Henry Moseley ve hat pejirandin . Di 1913 de, Peter Debye dirêj teoriya Niels Bohr ya avaniya wê ya atomê, li pêşberî Çapa bike, têgehek ku ji hêla Arnold Sommerfeld ve jî hatî danîn .  Ev qonax wekî teoriya quantum kevn tê zanîn .

Li gor Planck, her yek element enerjiyê ( E ) nîsbet bi xwe ye frequency ( ν ):

[[Wêne:Max Planck (1858-1947).jpg]]

Max Planck bavê teoriya quantum tête hesibandin.

ku h e berdewam Planck da .

Planck bi baldarî pêgirî kir ku ev bi tenê aliyek ji pêvajoyên wergirtinê û dravîtiyê ya tîrêjê ye û ti têkiliya wan bi rastiya fîzîkî ya tîrêjê bixwe re tune.  Di rastiyê de, wî hîpoteza xwe ya quantum fikirand ku ew bersivek rast bistînin û nexşeyek rastîn.  Lê belê, di 1905 Albert Einstein , şîrovekirin hîpoteza quantum Planck ya realîst- û bikaranîn, ew ji bo ravekirina bandora Photoelectric , li ku şewq ji ronahiyê li ser materyalên hinek elektron ji maddî eject. Wî ji bo vê xebatê Xelata Nobelê ya Fizîkê ya 1921 bi dest xist.

Einstein ev ramana hanê pêşve xist û nîşan da ku pêlek elektromagnetîkî mîna ronahiyê jî dikare wekî parçeyek (paşê bi navê foton ) were binavkirin , bi vejenek vejena veqetandî ya ku bi frekansa wê ve girêdayî ye.

[[File:Solvay_conference_1927.jpg]]

1927 Konferansa Solvay li Bruksel

Bingehîn mekanîka quantum di nîvê yekemîn ê sedsala 20-an de ji hêla Max Planck , Niels Bohr , Werner Heisenberg , Louis de Broglie , Arthur Compton , Albert Einstein , Erwin Schrödinger , Max Born , John von Neumann , Paul Dirac , Enrico Fermi , Wolfgang Pauli , Max von Laue , Freeman Dyson , David Hilbert , Wilhelm Wien , Satyendra Nath Bose , Arnold Sommerfeld, û yên din . The şiroveyeke Kopenhagê yên Niels Bohr bû berfireh pejirandin.

Di nîvê salên 1920-an de, pêşkeftinên di mekanîka quantum de bûn sedem ku ew bibin formasyona standard ji bo fîzîka atomê. Di havîna 1925-an de, Bohr û Heisenberg encamên weşandin ku teoriya quantum kevnar girtine. Li derveyî bergirîkirina behreyên wan ên tevnvîsînê yên di hin proses û pîvandinan de, quanta sivik hate gotin ku foton (1926) Di sala 1926-an de Erwin Schrationdinger wekheviyek cihêreng parçebûyî ji bo karûbarên wave ya parçeyên mîna elektronan pêşniyar kir. When gava ku bandorek li herêmek berbiçav tête sînorkirin, ev tevlîhev tenê destûrdana hin modêl, ku li gorî rewşên kuantûmî cûrbecûr guncan in - taybetmendiyên wan ên ku ji hêla mekanika matrix ve hatine destnîşankirin rast derketin. Ji peywira hêsan a Einstein re çêbûnek nîqaşkirin, teorîzekirin û ceribandin bû. Bi vî awayî, di warê tevahiya yên fîzîkê quantum derket holê, pêşeng ji bo pejirandina firehtir xwe li Pêncemîn Konferansa Solvay in 1927. [ ressam ]

Hat dîtin ku parçeyên subatomîk û pêlên elektromagnetîkî ne tenê parçeyek ne jî pêçî ne lê xwedan taybetmendiyên her yekê ne. Vê orjînal ji konsepta dualîteyê ya parçe-parçe pêk tê . [ hewceyê citkirinê ]

Ji sala 1930-an ve, mekanîka quantum bi xebatên David Hilbert , Paul Dirac û John von Neumann  hîn zêdetir yekrêzî û fermî bûbû û bal kişandibû ser pîvandin , cewhera statîstîkî ya zanyariya me ji rastiyê, û texmînên felsefî di derheqê 'çavdêran' de. . Ji lewra gelek cûrbecûr ceribandiye, di nav de kîmya quantum, elektronîka quantum , optîka quantum û zanistiya agahdariya quantum . Pêşveçûnên modern ên speculative wê teoriya string û teoriyên gravity quantum . Her weha ji bo gelek taybetmendiyên nûjen, çarçoveyek kêrhatî peyda diketabloya demjimêr a elementan , û behreyên behreyên atomê di dema girêdana kîmyewî de û şûnda elektronan di nîvrojên computer de radigihîne , û ji ber vê yekê di gelek teknolojiyên nûjen de rolek girîng dilîze. [ hewceyê citkirinê ]

Dema ku mekanîka quantum hate çêkirin ku ji bo piçûka cîhanê pirrjimar bike, ew jî hewce ye ku hin fenomenên makroşopî wekî superconductors ,  û superfluids diyar bikin .

Peyva quantum ji Latînî derdikeve , tê wateya "çiqas mezin" an "çiqas".  Di mekanîka qûantan, ew bi yekîneyeke demdiyarkirî rêdan ji bo hinek behsa quantities fîzîkî yên wek enerjiyê ya atom li rihetiyê (Şikil. 1). Vedîtina ku parçe pakêtên enerjiyê yên xwedî taybetmendiyên wusa ne, bûn sedem ku şaxên fîzîkê bi pergalên atom û subatomîk re mijûl bibin, ku îro jê re mekanîka quantum tê gotin. Ev underlies di bîrkariyê de di çarçoveya gelek warên fîzîkê û kîmyayê de , di nav de perwerdeya fîzîkê mijarê de belabela , fîzîka solid-dewletê ,fîzîka atomî , fîzîka gerdî , fîzîka computational , kîmya computational , Kîmya, fîzîka , kîmya atomî , û fîzîka nukleer .  [ sourceavkaniya çêtir hewce ye ] Hin aliyên bingehîn ên teoriyê hêj bi awayekî aktîf têne xwendin.

Mekanîzma Quantum ji bo têgihîştina behreyên pergalên li ser pîvanên dirêjahiya atomî û piçûktir pêdivî ye. Ger xwezaya fîzîkî ya atomek tenê ji hêla mekanîka klasîk ve were diyar kirin , elektron dê li ser nucleus orbit nekin , ji ber ku orbîtkirina elektronan radiasyonê derdixe (ji ber tevgera dorpêçkirî ) û dê ji ber vê windakirina enerjiyê zû bi nucleus re têkeve. Vê çarçokê nekaribû ku îstîqrara atomê diyar bike. Li şûna wê, elektron di nediyar, non-deterministic, bimîne kalanan , probabilistic wave-particle orbital li ser nucleus, derêxistin rawêjên kevneşop çerxên klasîk û electromagnetism .

Mekanîzmaya Quantum di destpêkê de hate pêşve xistin da ku ravekirin û ravekirinek çêtir ê atomê, bi taybetî cudahiyên di dîmenên tîrêjê de, ku ji hêla isotopên cihêreng ên heman hêmanê kîmyewî ve , û hem jî parçeyên subatomîk de, têne derxistin. Bi kurtasî, modela atomî ya quantum-mekanîkî di rastiyê de ku serkeftina mekanîka klasîk û elektromagnetîzm têk diçe bi serfirazî serfiraz bûye.

Bi gelemperî, mekanîka quantum çar kategoriyên fenomenê vedihewîne ku fîzîka klasîk nikare hesabê bide:


Formulên matematîkîEdit[biguherîne]

Gotara sereke: Formulasyona matematîkî ya mekanîka quantum

Binêre jî: Mantiqê Quantum

Di formulasyona matematîkî de hişk a mekanîka quantum a ku ji hêla Paul Dirac ve hatî pêşxistin ,  David Hilbert ,  John von Neumann ,  û Hermann Weyl ,  dewletên mumkin ên pergalek mekanîkî ya quantum têne sembolîzekirin  wekî vektorên yekîneyê ( vektorên dewletê tê gotin ). Bi gelemperî, ev vektor elementên cihekî kompleks a cîhê Hilbert- veqetandî ne  - bi rengek cuda tê gotin cîhê dewletê an cîhê Hilbertê ya têkildarya pergalê - ya ku heya hejmareke tevlihev a norm 1 1 (faktora qonaxê) baş tê diyar kirin e. Bi gotinên din, dewletên mimkun di deriyê projektorê deverek Hilbertê de xal hene , bi gelemperî wekî cîhê projeksiyonê ya tevlihev tê gotin . Cewherê rastîn ê vê cîhê Hilbertê bi pergalê ve girêdayî ye - mînakî, cîhê dewletê ji bo pozîsyon û hîmên dewlemendî cîhê fonksiyonên çarçowê yên çarçowê ye, dema ku valahiya dewletê ji bo spînek a protonê tenê hilberîna duyan e. balafirên tevlihev. Her çavdêr ji hêla pirjimar Hermîtîkî ve (bi teybetî: ji hêla xwemalek bixwe ve ) ve tête xuyang kirin ku li ser cîhê dewletê tevbigere. Her eigenstateof a observable bi eigenvector operator re têkildar e, û eigenvalue têkildar bi nirxê çavdêrî li wê eigenstate re têkildar dike. Ger spekera operatorê dîskêş e, çavdêr dikare tenê li van taybetmendiyên xwerû bigihîje.

Di formalîzma mekanîka quantum de, rewşa pergalê di demek diyarkirî de ji hêla fonksiyonek pêlên tevlihev ve tête diyarkirin , di heman demê de wekî vektora dewletê li cîhê vektorê tevlihev tête hesibandin .  Vê mebesta matematîkî ya abstrasîn destûr dide ku hesabkirina îhtîmalên encamên ezmûnên konkret. Mînakî, ew dihêle ku meriv hesabê ku îhtîmala dîtina elektronek li herêmek taybetî li dora nucleus di demek taybetî de bibîne. Berevajî mekanîka klasîk, mirov çu carî nikare pêşbîniyên hevdemî yên ciyawaziyên konjugate bike, wek rewş û leza, ji rastbûna arbendî. Mînakî, dibe ku elektronan (li ber îhtîmalek berbiçav) li cihekî di nav herêmek diyarkirî ya cîhê de bigirin, lê bi cîhên wan ên naskirî nezanîn. Contours of density lawazbûna domdar, ku bi gelemperî wekî "ewran" têne binav kirin, dibe ku li dora nucleus a atomê werin kişandin da ku li wir binere ku elektron bi îhtîmala herî mezin tê de tête fam kirin. Prensîba nedîtî ya Heisenberg nekesbûn ku bi rehetî li perçeyê were peyda kirin jiber ku mêjûya wê ya konjugate heye.

Li gorî vegotinê, wekî encama pîvandinê, fonksiyona moşena ku agahdariya îhtîmalek ji bo pergalê digire , ji rewşek destpêkê ya berbiçav a taybetî vedigire. Encamên mimkun ên pîvanê erigenvalues ​​yên operatorê ku çavdêriyê temsîl dikin - - ku hilbijartina operatorên Hermîtiyan diyar dike , ji bo ku hemî eigenvalues ​​rastîn in. Dabeşîna mîqaşê ya çavdêriyek di rewşek drav de dikare bi berhevkirina dekomasyona spektral a operatorê peywendîdar ve were dîtin. Heisenberg ya prensîba neronahî de bi daxuyaniya ku operatorên destdayî ji bo observables hin ne nûnertiya rawestandina .

probabilistic bi vî awayî xweza yên mekanîka qûantan ji çalakiya yên amerîkayê gumanan. Ev yek ji aliyên herî dijwar ên fêmkirina pergalên quantum e. Ew mijara bingehîn bû di nîqaşên navdar ên Bohr-Einstein de , ku du zanyar hewl dan ku ji hêla ceribandinên ramanê ve van prensîbên bingehîn eşkere bikin . Di dehsalan de piştî pêkanîna mekanîka quantum, pirsa ka "pîvanek" kîjan pêk tê bi berfirehî lêkolîn kiriye. Eriroveyên nû yên mekanîka quantum têne danasîn kirin ku bi têgeha " hilweşîna fonksiyona wala " re rû didin (mînak, binihêrin mînaka şîroveya rewşa devkî). Fikra bingehîn ev e ku dema ku pergalek quantum têkilî bi cîhazê pîvandinê re be, fonksiyonên wana rêza têkildar tête hesibandin , da ku pergala quantum ya orjînal wekî kesayetiyek serbixwe raweste. Ji bo hûragahiyan, li gotara li ser pîvanê li mekanîka quantum binêrin .

Bi gelemperî, mekanîka quantum nirxên diyar nagire. Di şûna wê de, ew pêşbîniyek bi karanîna dabeşkirina îhtiyacê dike ; Ango, ew şirovekirina encamên mimkun ên ji pîvandina çavdêriyek diyar dike. Bi gelemperî ev encamên hanê ji hêla gelek sedeman ve têne derxistin, wekî ewrên paşîn ên drav. Ewrên Probability nêzîk in (lê ji modela Bohr çêtir e ) Li wê derê cîhê elektron ji hêla fonksiyonek îhtîmal ve tête kirin , fonksiyonê wave eigenvalue , bi vî rengî ku îhtîmal modulê kulikê ya amplitudeê tevlihev e , an balkêşbûna atomî ya quantum e. Bi xwezayî, dê ev îhtiyacên di pîvandina "tavilê" de ji rewşa quantum re girêdayî bibin. Ji ber vê yekê, bêguman di nirxê de têkildar e. Lêbelê, hin dewletên ku bi nirxa diyarkirî ya çavdêriyek taybetî re têkildar in hene. Vana wekî eigenstates- ê ya berçavkirî têne zanîn ("eigen" dikare ji almanî ji hêla Latînî ve wekî wateya "xerîb" an "taybetmend" were wergerandin).

Di cîhana rojane de, xwezayî û xerîb e ku her tişt (her kesê çavdêr) wekî ku li xerîbek bifikire bifikirin. Her tişt xuya dibe ku xwedî pozîsyonek diyar, hengavek diyarkirî, enerjiyek diyarkirî û dema diyarkirî ya diyar. Lêbelê, mekanîzma quantum nirxên rastîn a pozîsyona an tevgerek ( anku ew cotek tevnehevker in ) an jî enerjî û dema wê (ji ber ku ew jî cotek konjugate ne) destnîşan dikin. Di şûna wê de, ew tenê tengahiyek di hundurê de dide ku di wê grûpê de dibe ku hûr û bezek beza xwe be. Ji ber vê yekê, kêrhatî ye ku meriv peyvên cihêreng bikar bîne da ku dewletên xwedî nirxên nediyar û dewletên ku xwedî nirxên diyar (eigenstates) bin.

Bi gelemperî, pergalek dê di hundurê çavdêriya (perçê) ya ku em jê re eleqedar nabin de bibin . Lêbelê, heke yek ji çavdêriyê were pîvandin, fonksiyona pêl dê yekser astek (an "gelemperî" eigenstate) ya wê çavdêr be. Ev pêvajoyê wekî hilweşîna fonksiyonê wave tête zanîn , pêvajoyek nîqaşî û pir nîqaşkirî  ku tê de berfirehkirina pergala ku di binê lêkolînê de ye da ku amûrê pîvandinê pêk bîne. Ger kes li ber gavavêtinê di tavilê de fonksiyona wesaîtê ya têkildar bizane, yek dê bi îhtîmalek bexşîna tevgera mûzê ya ku li her yekî jêderkên mimkunê têkdiçe tê hesibandin.

Mînakî, di mînaka paşîn de grûpê azad ê bi gelemperî wê fonksiyonek mûlek heye ku pakêtek mûzê ye ku li dora hin wateya navîn x 0 ye . Dema ku mirov pozîsyona perçeyê pîvanê bike, ne gengaz e ku bi teqezî encam encam bide.  Gengaz e, lê ne diyar e, ku ew ê nêzîkî x 0 be , li ku derê ampûla çalakiya golê mezin e. Piştî ku pîvandin tête xebitandin, piştî ku hin encam x wergirtî, fonksiyonê tewrê di pozîsyona eigenstate ya ku di x- ê de digire hilweşîne .

Pêşveçûna demê ya rewşek kuantîk bi navhevkirina Schrödinger ve tête diyarkirin , ku di nav de Hamiltonian ( operatorê ku li gorî pergalê tevahiya enerjiyê vedihewîne) pêşveçûna demê dide çêkirin. Ragihandina demê ya fonksiyonên mûz di vê wateyê de diyarker e - - fonksiyonek pêlê di demek destpêkê de were dayîn - ew pêşbînek diyar dike ka dê çi fonksiyonê wala di çi wextê paşîn de be.

Di dema pîvandinê de , ji aliyekî din ve, guhartina karûbarê vala destpêkê di ya din de, fonksiyona paşîn a paşîn diyar e, ne diyar e (ango, xalî ). Simulasyonek dem-vegotinê dikare li vir were dîtin.

Fonksiyonên Wave her ku diçe pêşve diçin. Li hêlekê Schrödinger de rave dike ku çawa erkên wave di dema guhertin, rola similar to qanûna duyemîn Newton ya di çerxên klasîk . Wekheviya Schrödinger, ku li ser mînaka jorîn a parçeya azad hatî bicîh kirin, pêşbîn dike ku navenda pişkek mûzê dê bi rengek domdar (bi rengek klasîk a bê hêz li ser wê tevbigere) biçe cîhê. Lêbelê, pêlika pêlavê her ku diçe pêşkeftî belav dibe, ku tê vê wateyê ku digel demê re rewş ne diyar dibe. Vê yekê jî heye ku meriv pozîsyona eigenstate (ya ku meriv dikare wekî pakêtê bêhêl a bêkêmasî ya hişk were fikirandin) li paketek pêlika fireh a berfireh ku êdî nûnertiya eigenstate (diyar, diyarkirî) dike nişan bike.

Bêjeya 1: Dendên maqûlbûna ku li gorî fonksiyonên pêlê yê elektronê di atomek hîdrojenê de xwedan asta enerjiyê ya diyarkirî ye (ji wêneya jorîn ber bi jor ve zêde dibe: n = 1, 2, 3, ...) û momenta angular ( bi zêdebûna ji çepê ber bi rastê ve: s , p , d , ...). Deverên dendikê di pîvandina pozîsyonê de bi îhtîmalek mezin a têkçûn. Bi vî rengî erkên pêla ne rasterast ji bo ewey hejmara Chladni ya ji acoustic awayên vibration li fizîka adetî û awayên lereya ne wek baş, ku nexwediyê a tûj enerjiyê û bi vî awayî, a definite frequency . Ewhêjmarê û enerjiya angular tête hejmartin û tenê nirxên veqetandî yên mîna wan têne destnîşan kirin (wek nimûne ji bo frezansên resonant ên di acoustics de)

Hin fonksiyonên mûzê belavkirina îhtîmalê hilberînin ku bi domdar in, an jî ji dema serbixwe ne - wek mînak dema ku di rewşek rawestandina enerjiya domdar de ye, dem di qada tevgerê ya tevgerê ya vala de wenda dibe. Pir pergalên ku di mekanîka klasîk de dînamîk têne derman kirin bi karûbarên wusa yên "statîk" têne vegotin. Ji bo nimûne, yek jî elektron û di unexcited atom ye klasîk de wek particle Kurdayetiyê di dīrokī bezandin û li dora zîmanê atomic nucleus , lê ew di mekanîka qûantan, ku bi a, statîk şirove spherically sîmetrîk function pêla derdora nucleus ( Hêjîrê 1. ) (lêbelê, tenê hêjmarên angorî yên herî nizm, labelê s, bi rengek sembolîk in.)

Wekheviya Schrödinger li ser tevahî amplitudea îhtîmalek tevger dike, ne tenê nirxa bêkêmasî ya wê. Ji ber ku nirxa bêkêmasî ya ampûla şiyariyê agahdariya di derheqê haletiyan de vedigire, qonaxa wê agahdariya li ser navgîniya navbera dewletên quantum vedigire. Vê yekê rê dide tevgera "rengî-mîna" ya dewletên quantum. Wekî ku derdikeve holê, çareseriyên analîtîk ên wekheviya Schrödinger tenê ji bo hejmareke pir hindik a modela hamiltonî ya hêsan pêk tê , ku ji wan otoîlaçantê ya harmonîkî ya quantum , perçek li qutikê , kationa dihydrogen û atomê hîdrojenê.nûnerên herî girîng in. Heta helium atom - ko tenê ji yek zêdetir elektron ji nizane atom hydrogen de - ku hemû hewldanên a dermankirinê bi temamî analytic dijatiya hatiye.

Di heman demê de gelek teknîkên ji bo hilberîna çareseriyên nêzîk hene. Di rêbaza girîng de, ku wekî teoriya perturbation tête zanîn , yek ji encama analitîk bikar tîne ji bo modela mekanîkî ya quantum a hêsan bikar tîne ku ji bo modela tevlihevtir a ku ji modela hêsan re têkildar e (ji bo yek mînakek) ve zêdebûna enerjiya potansiyela qels a encam bigire . Methodek din nêzîkatiya "nîv-klasîk a tevgerê" ye, ku li ser pergalên ku mekanîka quantum tenê devokên qels (piçûktir) ji tevgerên klasîk hilberîne, pêk tê. Wê gavê ev devjêber dikarin li gorî tevgera klasîk werin hesibandin. Ev nêzîkatî bi taybetî di warê kaosê ya quantum de pir girîng e .

Formulasyonên wekhev ên matematîkî yên mekanîka quantum[biguherîne]

Mekanîzmayên quantum hene, formulasyonên wekhev ên matematîkî hene. Yek ji formulasyonên kevnar û herî gelemperî têgihîştina " teoriya veguherînê " ye ku ji hêla Paul Dirac ve hatî pêşnîyar kirin , ku du formulasyonên zûtirîn ên mekanîka quantum - yekîtiya mekanîkî ya matrix (ji hêla Werner Heisenberg ve hatî xemilandin ) û mekanika wanê (ku ji hêla Erwin Schrödinger ve hatî xemilandin ) yekbûn û gelemperî dike .

Bi taybetî ji ber ku Werner Heisenberg li wergirt Xelata Nobel a fîzîkê di sala 1932 ji bo çêkirina yên mekanîka qûantan, rola Max Born di pêşvebirina QM heta ku xelata Nobel 1954 piştguhkirin. Rola li jînenîgariya Born a 2005-an tê destnîşankirin, ku rola wî di formulasyona mîtolojiyê ya mekanîka quantum de, û karanîna amplitudesên îhtîmalekirî vedibêje. Heisenberg xwe eşkere bike ku matrices hîn ji Born, wek ku di 1940 weşandin edetên rûmetdayîna Max Planck .  Di formulasyona matrîsê de, rewşa lezgîn a pergalek quantum îhtîmalên taybetmendiyên wê pîvandin, an " çavdêriyan". Nimûneyên çavdêriyê di nav xwe de enerjî , pozîsyon , hêjmarî , û angulasyonê çêdibin . Obsavdêr dikare bibe domdar (mînakî, pozîsyona perçeyek) an jî veqetandî be (mînak. Enerjiya elektronek ku bi atomek hîdrojenê ve girêdayî ye).  Formulasyona alternatîf a mekanîka quantum formulasyona entegrasyonê ya riya Feynman e , di vê de ampûla kuantîk-mekanîkî wekî drav li ser hemî riyên gengaz ên klasîk û ne-klasîk ên di navbera dewletên destpêkê û dawîn de tête hesibandin. di prensîbê de çalakiya li fîzîka klasîk.

Danûstendinên bi din teoriyên zanistî[biguherîne]

Qaîdeyên mekanîka quantum bingehîn in. Ew îdîa dikin ku valahiya dewletê ya pergalê cîhê Hilbertê ye (bi taybetî, ku cîh xwedan hilberek hundurîn e ) û çavdêriyên pergalê ne ku operatorên Hermîtanî li ser wê cîhê li ser vektoran disekinin - her çend ew ji me re nebêjin kîjan cîhê Hilbert e yan. kîjan operatorên. Dibe ku ev bi rengek bijartî bêne hilbijartin da ku ji bo pergalek quantum danasînek jêhatî werbigirin. Rêbernameyek girîng a hilbijartina van hilbijarkan prensîba korrespondencës e, ku amaje dike ku pêşbîniyên mekanîka quantum li ser yên mekanîka klasîk kêm dibin gava ku pergalek berbi enerjiyên bilindtir ve, an jî, wekhev, hejmarên pirrjimar ên mezintir, ango dema ku yek parçe yek deverek bi şaşitî derdixe holê, di pergalên ku bi mîlyonan perçê bi navgîniyê digire digire. û, di sînorê bilind ê enerjiyê de, îhtîmala îstatîstîkî ya tevgerê ya şaşitî nêzikî zero dibe. Bi gotinên din, mekanîka klasîk bi tenê mekanîzma quantum ya pergalên mezin e. Ev qas "enerjiyê bilind" e, wek ku tê zanîn klasîk, an limit nameyên . Mirov dikare ji modela klasîk a damezrandî ya pergalek taybetî re dest pê bike, wê hingê hewl bidin ku texmîn bikin modela kuantum ya binavîn a ku dê di sînorê berhevdanê de modela klasîk pêş bikeve.

Pirsgirêka nehezkirî di laş de :


Di sînorê nameyên ji mekanîka qûantan : Ma şiroveyeke tercîh yên mekanîka qûantan heye? Descriptionêwaza quantum ya rastiyê, ku hêmanên wekî " superasyona dewletan" û " fonksiyona wave " hilweşîne , rastiya ku em fêm dikin radixe ber çavan? (pirsgirêkên bêtir pirsgirêkên di warê fîzîkî de)

Dema ku mekanîka quantum bi eslê xwe hate formul kirin, ew li ser modelên ku sînorê wan ên têkildarî ne mekanîka klasîk ya ne-relativistic bûn , hate pêkanîn . Mînakî, modela xweş-naskirî ya otoillatorê harmonikî ya quantum, bi eşkereyî ne-relativistic ji bo enerjiya kînetîkî ya otoatorê bikar tîne, û bi vî rengî guhertoyek quantum a otoillatora harmonîk a klasîk e .

Hewldanên zûtir ên ji bo tevlîhevkirina mekanîka quantum a bi relativity taybetiyê de, di şûna hevsengiya Schrödinger de wekheviya kovariant wekhevkirina Klein-Gordon an wekheviya Dirac ve girêdayî ye . Gava ku van teoriyan di şirovekirina gelek encamên ezmûnan de serketî bûn, wan xwedan hin taybetmendiyên ne razî bûn ku ji neguhdariya wan a afirandina relativistic û tunekirina perçeyan vedihewînin. Teoriyek quantum bi tevahî têkildar bi pêşkeftina teoriya zeviyê quantum , ya ku hejmarî li ser zeviyek ferz dike (ji şûna pêvekên berbiçav ên perçeyan) hewce dike . Yekemîn teoriya zeviyê quantum a bêkêmasî , electrodynamicsê quantum , raveyek bêkêmasî ya quantum peyda diketêkiliya elektromagnetic . Karûbarê tevahî ya teoriya zeviyê quantum bi gelemperî ji bo danasîna pergalên elektrodînamîkî neçar e. Rêbazek hêsan, ya ku ji destpêka mekanîka quantum ve hatî karanîn, ev e ku meriv bi dabeşên barkirinê re wekî tiştên mekanîkî yên quantum ên ku ji hêla zeviyek elektromagnetîkî ve tête tevgerandin derman bikin . Ji bo nimûne, modela quantum seretayî yên atom hydrogen de rave dike qada elektrîkê yên atom hydrogen di bikaranîna a klasîk Potansiyela Coulomb . Ev nêzîkatî "nîv-klasîk" têk diçe heke li ser livandinên quantum di qada elektromagnetîkî de rolek girîng bilîzin, wek mînak di belavkirina fotonan de ji hêla perçeyên barkirinê .

Teoriyên qada qada jibo hêza navokî ya bihêz û hêza navokî ya qels jî hat pêşxistin. Teoriya zeviyê quantum a hêza navokî ya bihêz wekî chromodynamicsê quantum tête gotin , û têkiliyên parçeyên subnuclear ên wekî quarks û gluons diyar dike . Hêza navokî ya qels û hêza elektromagnetîk , di formên wan de, di teoriya zeviyê quantum a yekbûyî de (wekî teoriya electroweak tê zanîn ), ji hêla fîzîknasên Abdus Salam , Sheldon Glashow û Steven Weinberg ve hatîn yek kirin . Van hersê zilaman ji bo vê xebatê, di sala 1979-an de Xelata Nobelê ya Fizîkê digirin.

Avakirina modelên kuantîk ên kravîtiyê , hêza bingehîn a mayînde , zehf çêkiriye . Nêzîkbûnên nîv-klasîk karker in, û rê li ber pêşnumayên mîna radyasyona Hawking girt . Lêbelê, formulandina teoriyek tevayî ya gravasyona quantum ji hêla nehevsengiyên eşkere di navbera têkelbûna gelemperî de (teoriya herî rastîn a gravê ya ku niha tê zanîn) û hin texmînên bingehîn ên teoriya quantum tê asteng kirin . Theareserkirina van nehevsengiyê qadek ji lêkolîna çalak e, û teoriyên mîna teoriya string di nav de berendamên mumkun in ji bo teoriyek pêşerojê ya gîrana quantum.

Mekanîzma klasîk di nav qada kompleks de jî hate berfireh kirin , bi mekanîka klasîk a kompleks ku behreyên mîna mekanîka quantum nîşan didin.

Mekanîzmantiya Quantum û fîzîkîya klasîkEdit[biguherîne]

Pêşbîniyên mekanîka quantum bi ezmûnek berbiçav bi rengek pir zehf têne verast kirin .  Li gorî prensîbê kordînasyona di navbera mekanîka klasîk û quantum de, hemî tiştan qanûnên mekanîka quantum digirin, û mekanîka klasîk tenê texmînek e ji bo pergalên mezin ên tiştan (an jî mekanîka quantum a statîstîkî ya berhevoka mezin a perçeyan).  Qanûnên mekanîka klasîk bi vî rengî li gorî qanûnên mekanîka quantum wekî navgînek statîstîkî li sînorê pergalên mezin an hejmarên mezin ên quantum derdikevin .  Lêbelê, pergalên kaotîkî ne xwedan hejmarên quantumek baş, û kaosek quantum henetêkiliya di navbera ravekirinên klasîk û quantum li van pergalan lêkolîn dike.

Hevrêziya Quantum cûdahiyek bingehîn di navbera teoriyên klasîk û quantum de wekî ku ji hêla paradoksa Einstein-Podolsky-Rosen (EPR) ve hatî destnîşan kirin  - êrişek li ser vegotinek felsefîkî ya felsefî ya mekanîka quantum ji hêla nerazîbûnek li rastîzma herêmî ve tête kirin .  navbeyna Quantum de girêdana amedekariyên hevbeş çêdike , digel ku "pêlên" klasîk texmîn dikin ku li wir bi hevre ziravbûn zêde dibin . Ji bo laşên mîkroskopî, dirêjkirina pergalê ji hevalbendiya dirêjiyê pir piçûktir e , ya ku rûbirûbûna tewangê-dirêj û fenomenên din ên ne-lokal ên taybetmendiya pergalên quantum didin. Hevrêziya Quantum bi gelemperî di pîvana makroşopî de ne diyar e, her çend îstismarek ji vê qaîdeyê re dibe ku di germên zehf kêm de (ango nêzîkbûna ziravî ya bêkêmasî ) pêk were ku tê de behra quantum dibe ku xwe wekî makroskopîkî nîşan bide.  Ev li gorî dîtinên jêrîn e:

  • Pir taybetmendiyên makroskopîk ên pergalek klasîk encamek rasterê ya tevgera quantum ya perçeyên wê ne. Mînak, aramiya materyalê ya girseyî (ji atom û molekulên ku dê zû di bin hêzên elektrîkî de bi tenê werin hilweşandin), hişkbûna zexm, û taybetmendiyên mekanîkî, germî, kîmyewî, optîkî û magnetîkî hemî encama encamên têkiliyê ne. baca elektrîkê di bin rêgezên mekanîka quantum.
  • Gava ku tevgerîna "exotîk" a tiştê ku ji hêla mekanîzma quantum û teoriya relativity ve hatî pêşwazî kirin gava ku meriv bi parçeyên pir piçûktir an leza nêzê leza ronahiyê re têkildar dibin, qanûnên klasîk, ku bi gelemperî wekî " Newtonian " têne hesibandin , fîzîkî di rastiyê de dimîne pêşbîn kirina tevgerê ya pirrenga tiştan "mezin" (li ser fermana mezinahiya molekulên mezin an mezintir) li lebatên ku ji leza ronahiyê pir biçûktir e .

Interpretationîroveya Kopenhagê ya quantum versus kinematics klasîkEdit[biguherîne]

Cûdahiyek mezin di navbera mekanîka klasîk û quantum de ew e ku ew şiroveyên kinematîkî yên pir cûda bikar tînin.

Di nêrîna pîvanê ya Niels Bohr de , fenomenên mekanîkî yên quantum hewce ne ku ezmûnan bin, bi danasîna bêkêmasî ya hemî amûrên ji bo pergalê, amadekarî, navber, û di dawiyê de pîvandin. Danasîn bi şêwazên makroşopî ne, bi zimanek gelemperî têne vegotin, bi têgînên mekanîka klasîk ve têne vegotin. Conditionertê destpêkê û rewşa dawî ya pergalê bi rêzdarî bi nirxên li cîhê vegirtinê ve têne diyar kirin, ji bo nimûne cîhê pozîsyonê, an hin cîhê wekhev wek cîhê lebatê. Mekanîzma Quantum şiroveyek bêkêmasî qebûl nake, hem di warê hem pozîsyonê de û awayê rewşa mirovî ya destpêk an "rewş" (di wateya klasîk a peyva) de ku dê piştevaniyek berbiçav û sedemek berbiçav a rewşa paşîn piştgirî bike.  Di vê wateyê de, ku ji hêla Bohr ve di nivîsên xweyên pîr de hatiye piştgirî kirin, fenomenek quantum pêvajoyek e, derbasbûnek ji şerta destpêkî heya dawîn e, ne "rewşek" bilez e di wateya klasîk a wê peyvê de. Bi vî rengî di mekanîzma quantum de du celeb hene: stasyon û veguhastin. Ji bo pêvajoyek rawestgehan, şerta destpêkê û ya paşîn yek e. Ji bo derbasbûnê, ew cûda ne. Zelal bi hêla destnîşankirinê ve, heke tenê şerta destpêkê were dayîn, pêvajo nayê destnîşankirin.  Ji ber rewşa xwe ya destpêkê, pêşbînîkirina rewşa wê ya dawîn mimkun e, bi sedema lê tenê bi îhtîmalek, ji ber ku wekheviya Schrödinger ji bo pêşveçûna fonksiyona mûzê diyarker e, lê fonksiyona wala pergalê tenê bi îdealîzmê diyar dike.

Ji bo gelek ceribandinan, gengaz e ku mirov şert û mercên destpêkê û paşîn ên pergalê wekî parçeyek bifikire. Di hin rewşan de wisa dixuye ku bi gelemperî çend rêçikên cihêreng an rêgezên cihêreng ên cihêreng hene ku bi wan re parçeyek dibe ku ji rewşa destpêkê heya rewşa dawîn derbas bibe. Ew taybetmendiyek girîng a danasîna kinematîkî ya quantum e ku ew nehêle daxuyaniyek diyar a diyar ku kîjan ji wan rêyan bi rastî jî tê şopandin. Tenê şertên destpêkê û dawîn diyar in, û, wekî ku di paragrafa jorîn de tête diyar kirin, ew bi tenê wekî ku ji hêla ravekirinên cîhê vegirtinê ve an wekheviya wê têne destûr têne destnîşankirin têne destnîşankirin. Di her rewşê de ku ji bo danasîna kinematîkî ya quantum-ê hewce ye, her gav sedemek berbiçav e ku ji bo vê rastiyê ya berbiçaviya kinematîkî ye. Nimûneyek ji sedemek wiha ev e ku ji bo ku perçeyek bi ceribandinek di pozîsyonek diyar de were dîtin, divê bê tevger were girtin; ji bo ku ew bi ezmûnek berbiçav peyda bibe, pêdivî ye ku ew xwediyê tevgerê azad be; ev her du bi log bihevre ne.

Kinematika klasîk di serî de ne daxwaziya ravekirina ezmûnî ya fenomenên xwe dike. Ew dihêle ku şiroveyek bêkêmasî ya rewşek bilez ji hêla nirxek di cîhê qonaxê de, hilberek konfêrans û kartên hanê yên Kartesian. Ev ravekirin bi hêsanî dewletek wekî saziyek fîzîkî heyî bêyî hay li ser pîvana ceribandina xweya wê tê texmîn kirin an xeyal dike. Danasînek wusa ya rewşa destpêkê, bi hevra qanûnên tevgerê yên Newton-ê, rê dide pêşbînînek çarenûs û berawirdirîn a şertê dawîn, bi rêwerzê ya rêwîtiyek diyar. Dînamîka Hamiltonî ji bo vê yekê dikare bikar bîne. Kinematics klasîk jî dihêle ku danasîna pêvajoyek bi vî rengî bi danasîna rewşa destpêkê û ya dawîn a ku ji hêla mekanîka quantum ve tête bikar anîn. Mekanîzma Lagrangianli ser viya ferz dike.  Ji bo pêvajoyên ku hewce ne ku meriv ji çalakiyên hejmareke piçûk a domdariya Planck were girtin , kinematîka klasîk ne bes e; mekanîka quantum hewce ye.

Relativity giştî û mekanîka quantumEdit[biguherîne]

Dîsa digel postulên diyarkirî hem teoriya Einstein ya têkiliya gelemperî û hem jî teoriya quantum bê hempa ji hêla delîlên hişk û dubare yên empirîkî ve têne piştgirî kirin , û dema ku ew bi rasterast ji hev teorîk nakin (bi kêmanî di derheqê îdîayên wan ên seretayî de), ew bi zehfî îsbat kirine. zehmet e ku di nav xwe de bi modela domdar, hevgirtî têkeve hev.

Gravity li gelek deverên fîzîkî yên grûpê neguhêz e, ji ber vê yekê yekbûn di navbera relativity giştî û mekanîka quantum de pirsgirêkek bilez di wan pêkanînên taybetî de nine. Lêbelê, tunebûna teoriya rastîn a gêjbûna quantum di kozmolojiya fîzîkî de lêgerînek girîng e û lêgerîna ji hêla fîzîkzanan ve ji bo " Teoriya Her tiştê " hêsan (TOE). Di encamê de, çareserkirina nakokiyên di navbera her du teoriyan de armancek sereke ya fîzîkî ya 20-an û 21-ê ye. Pir fîzîknasên navdar, di nav de Stephen Hawking , bi gelek salan di nav hewldanan de ji bo dîtina teoriyek di bin her tiştî de dixebite.. Vê TOE dê ne tenê modelên cihêreng ên fîzîkî ya subatomîk tevlihev bike, lê her weha çar hêza bingehîn a xwezayê - hêza hêzdar , elektromagnetîzm , hêza qels û zayend - ji hêzek an fenomenê digire. Gava ku Stephen Hawking di destpêkê de bawermend bû di Teoriya Her tiştê de, piştî ku Teorema Tevnebûna Gödel-ê fikirîne , wî gihîştiye vê encamê ku yek nayê wergirtin, û di axaftina xwe de wiha gotina gelemperî "Gödel and the End of Physics" (2002).

Hewldanên li teoriyek zeviyek yekgirtîEdit[biguherîne]

Gotara sereke: Teoriya yekbûyî ya mezin

Hewldana yekkirina hêzên bingehîn bi rêya mekanîka quantum hîn berdewam e. Elektrodînamîka Quantum (an "elektromagnetîzma quantum"), ya ku niha (bi kêmî ve di rêjeya perturbative de) teoriya fîzîkî ya rastîn a rastîn a di pêşbaziya bi relativityiya gelemperî de ceribandî ye,  bi serfirazî bi hêza atomî ya qels ketiye nav. Hêza electroweak û xebata nuha tête çêkirin ku meriv electroweak û hêzek bihêz bike nav hêza electrostrong . Pêşbîniyên heyî diyar dikin ku li dor 10 14 GeV de sê hêzên jorîn li yek zemînek yekbûyî fuz dikin. Ji bilî vê "yekîtiya mezin", tê texmîn kirin ku meriv dikare meriv bi gravê bi sê sê metrîkên gauge yên din re têkildar bibe, ku tête hêvîkirin ku nêzîkî 10 19 GeV be. Lêbelê - û dema ku têkiliya taybetî bi elektrodînamîka quantum ve têkildar e - têkelbûna gelemperî ya berfireh , ku niha teoriya çêtirîn a ku hêza gravîtiyê diyar dike, bi tevahî di teoriya quantum de nehatiye navandin. Yek ji wan ên ku li TOE ya hevgirtî digerin ne Edward Witten , fîzîknasek teorîk a ku teoriya M- yê formul kir , ku ev yek hewldanek e ku teoriya string- ê ya bingeha supersymmetricî diyar bike . Teoriya M-ya diyar dike ku nexşeya meya 4- xuyanî ya diyar Di rastiyê de, di rastiyê de veqetandek 11-hejmar heye ku di nav xwe de ji 10 pîvanan û jêzêde 1 demjimêran be jî, lêbelê 7 ji mezinahiyên hûrgelan - li enerjiyên nizm - bi tevahî "tevlihevkirî" (an jî bêsînor veneguheztin) û ne bi hêsanî pîvana an ceribandinê ye.

Teoriyek din a populer Gravity quantum Loop (LQG) e, teoriyek yekem ku ji hêla Carlo Rovelli ve hatî pêşnîyar kirin ku taybetmendiyên quantum ên gravîtiyê diyar dike. Di heman demê de ew teoriyek li ser cîhê quantum û demjimêrek quantum jî heye , ji ber ku di relativityê gelemperî de geometrî ya dema vala xuyangê xemgîniyê ye . LQG hewildanek e ku meriv mekanîkên quantum standard û têkelbûna gelemperî ya standard bihevre û adapteyî bike. Derketina bingehîn a teoriyê wêneyek fîzîkî ya cîhê ku cîhwarê zer e. Kulilbûn encamek rasterê ya jimartinê ye. Di teoriya quantum a elektromagnetîzmê de an jî astên dîskê yên vejena enerjiya atomê de xwedan heman cewherê ye. Lê li vir ew cîh bixwe ye. Bi hûrgilî, cîh dikare wekî kaxezek zehfek zehf an torê "birêkûpêk" ya birikên têda binihêrin. Ev tora loopan re tê gotin torên spîn . Vegotina torê ya spin bi demê re jê re dibêjin pîvazek spîn. Mezinahiya texmînkirî ya vê strukturê dirêjahiya Planck e , ku bi qasî 1.616 × 10 −35 m e. Li gorî teoriyê, ji viya kurttir ti wateya (cêjeya Planck) tuneînercî). Ji ber vê yekê, LQG pêşbîn dike ku ne tenê madî, lê her weha cîh bixwe jî, xwedan bingehek atomî ye.

Encamên felsefîEdit[biguherîne]

Gotara sereke: Interiroveyên mekanîka quantum

Ji destpêka xwe ve, gelek aliyên berevajî û encamên mekanîka quantum, nîqaşên felsefîkî yên xurt û gelek şîroveyan provoke kirine . Dîsa pirsgirêkên bingehîn, wekî qaîdeyên bingehîn ên Max Born di derbarê amplitude û belavkirina îhtîmalek mezin de , bi dehsalan hewce kir ku ji hêla civak û gelek zanyarên pêşeng ve bêne pejirandin. Richard Feynman carekê got, "Ez difikirim ku ez bi ewlehî dikarim bibêjim ku kes mekanîka quantum fêm nake."  Li gorî Steven Weinberg , "Li gorî dîtina min niha şîroveyek bêkêmasî ya bêkêmasî ya mekanîka quantum tune."

The şiroveyeke Kopenhagê de  - ji ber ku ji bo Niels Bohr û Werner Heisenberg - hêj herî berfireh di nava Fizîknas hin, piştî 75 salan enunciation xwe pejirandin,. Li gorî vê şîroveyê, cewhera îhtiyacî ya mekanîka quantum ne taybetmendiyek demkî ye ku dê di dawiyê de ji hêla teoriya determînîstîk ve were guhertin, lê li şûna ku divê were hesibandin, paşnavek paşîn a ramana klasîk a "sedema". Di heman demê de li vir tê bawer kirin ku her pêkanînek xweş-diyarkirî ya formalîzma mekanîkî ya quantum divê her gav ji bo pêkanîna ezmûnê binav bike, ji ber xwezaya konjugate ya delîlên ku di rewşên cûrbecûr ceribandin de hatine wergirtin.

Albert Einstein, bixwe yek ji damezrênerên teoriya quantumê ye, ji hêla vegotina mekanîkî ya quantum ve hin felsefeyên bêtir felsefîkî an metafizîkî qebûl nekir, wek pejirandina determînîzmê û sedema sedembûnê . Ew bi navdar tête gotin, di bersivê de li ser vê hêlê, "Xwedê bi darbeyan neke". Wî ew konsepta ku dewleta avahiyek laşî ya li ser pîvana ezmûnî ya ji bo pîvana wê ve girêdayî ye red kir. Wî berpirsîyar kir ku rewşek xwezayê bi tena serê xwe diqewime, bêyî ku an ew çawa dikare were dîtin. Di wê nêrînê de, ew ji hêla diyarkirina rewşa heyî ya quantum ve tête piştgirî kirin, ku di binê bijartina xwerû ya cîhê vebijarkî de ji bo nûnertiya xwe, ango, şêweya çavdêriyê, bimîne. Wî di heman demê de digot ku di bin mekanîka quantum ya bingehîn de pêdivî ye ku teoriyek hebe ku bi rêkûpêk û rasterast qaîdeya dijî tevgerê ji dûr ve destnîşan bike ; Bi gotinên din, ew di prensîba herêmî de israr kir. Wî fikirîn, lê li ser bingeha teorîk, pêşniyarek taybetî ji bo guherbarên veşartî da ku ji indeterminism an acausality of pîvanek mekanîkî ya quantum teng bikin. Wî fikir kir ku mekanîka quantum niha ji bo fenomenên kuantîk ne teoriyek domdar e lê ne teorî ya berbiçav e. Wî fikirîn ku cîhê paşeroja wê pêdivî bi pêşkeftinên têgehek kûr heye, û zû û bi hêsanî derneket. The Bohr-Einstein nîqaşên ne rexneya yên jîndar ji Interpretation Kopenhagê ji epîstemolojîk point of view. Di argumandina dîtinên xwe de, wî jimareke dijberî çêkir, ya herî navdar ku wekî paradoksê Einstein-Podolsky-Rosen tê zanîn .

John Bell destnîşan kir ku ev paradoksê EPR bû sedema ceribandinên ceribandinên di navbera mekanîka quantum û teoriyên ku li ser cûrbecûr guherbarên veşartî vedihewîne. Tecrubeyên ku piştrastiya rastiya mekanîka quantum piştrast dikin, bi vî rengî nîşan didin ku nekarin mekanîka quantum bi zêdebûna guherbarên veşartî ve baştir bibe. Ezmûnên destpêkê yên Alain Aspect-ê di sala 1982-an de, û gelek ezmûnên paşê ji ber ku, jixwe rasthatinîbûna quantum verast kirine. Di destpêka 1980-an de, ezmûnan diyar kir ku ev neheqî bi rastî di pratîkê de hatine binpêkirin - lewra bi rastî jî têkiliyên bi vî rengî yên ku ji hêla mekanîka quantum ve hatine pêşniyar kirin hene. Destpêkê ev tenê wekî bandorên jixweberî yên ezoterîk têne xuya kirin, lê di nîvê salên 1990-an de, ew di qada teoriya agahdariya quantum de hatin kodîkirin, û bûn sedem ku avahiyên bi navên mîna kriptografya quantum û teleportation quantum .

Jixwe, wekî ku di ezmûnên Bell-celeb de tête diyar kirin, lêbelê, dibe sedema sedema binpêkirinê , ji ber ku veguhastina agahdariyê çêdibe. Tevlihevkirina Quantum bingeha krîptografiya quantum-ê pêk tîne , ku ji bo karanîna li serlêdanên bazirganî yên bi ewlehiya bilind di bank û hukûmetê de tête pêşniyar kirin.

The Everett gelek-cîhanan şiroveyeke , nîşankirin, di sala 1956 de, li Serêkaniyê ku hemû derfetên şirove ji aliyê teoriya quantum bi hev re di biqewime multiverse pêk gerdûn paralel bi piranî serbixwe.  Ev bi danasîna hin "aksiyomê nû" li mekanîka quantum, lê berevajî, bi rakirina axiomê ya hilweşîna pakêta wanê pêk nayê. Hemû dewletên hevgirtî gengaz ya pergala pîvan û bi aletekî de (di nav de çavdêrên) niha di in rast fîzîkî - ne tenê bi awayekî fermî bîrkariyê de, weke ku di din şîroveyên - superposition quantum. Bi vî rengî superposition ji combinations dewletê hevgirtî ji sîstemên cuda ye ku bi navê dewletê bizivirin . Dema ku multiverse diyarker e, em tevgerê ne-determînîst fêm dikin ku ji hêla îhtîmalan ve tê rêvebirin, ji ber ku em tenê dikarin gerdûnê (ango, tevgera dewleta domdar a ji binavkirina jorîn) binihêrin. Interpretationîroveya Everett bi ezmûnên John Bell re bihevra ye û wan bi awakî têgihîştî dike. Lêbelê, li gorî teoriya decoherence ya quantum , ev "gerdûnên paralel" dê ji me re qet negihîştinê. Hêsaziya wana dikare wiha tê fêm kirin: gava ku pîvanek were kirin, pergala pîvandî bi herduyan re têkildar dibefîzîkzanê ku ev pîvan û jimareke mezin ji keriyên din, yên ku hin ji fotonê que dûr li ber leza ronahiyê de ber bi dawiya din yên gerdûnê. Ji bo îspat bikin ku fonksiyona wala hilweşiya, yek neçar e ku van giştan gav bavêje û wan dîsa pîvandinê bike, bi hev re pergala ku di destpêkê de hate pîvandin. Ne tenê ev bi tevahî bêkêr e, lê her çend kes dikare teorîk vê yekê bike jî, wê pêdivî ye ku delîlên ku pîvana orjînal pêk tînin hilweşîne (di nav de bîranîna fîzîknas). Di ronahiya van ceribandinên Bell de , Cramer (1986) şiroveya xwe ya vegotinê formul kir ku di peydakirina şirovek laşî ya ji bo rêza Born de bêhempa ye .  Mekanîzma quantum a têkilî di dawiya salên 1990-an de wekî deravêjê nûjen ên pîroveya Kopenhagê xuya bû .

SerlêdanBikirin[biguherîne]

Mekanîzma Quantum di şirovekirina gelek taybetmendiyên gerdûnê de serfiraziya xwe ya pir mezin  hebû. Mekanîzma Quantum bi gelemperî teoriya yekane ye ku dikare behreyên şexsî yên perçeyên subatomîk ên ku hemî cûreyên mijarê pêk tîne ( elektron , proton , neutron , foton û hwd) pêk bîne. Mekanîzma Quantum bi xurtî bandor li teoriyên string , berendamên ji bo Teoriya Her tiştê (binihêre kêmkirina ).

Mekanîzma Quantum di heman demê de ji hêla fêmkirina ka çawa atomên kesane ve bi girêdana kovalent ve têne girêdan kirin ku molekulan ava dikin bi girîngî girîng in . Serlêdana mekanika quantum a li ser kîmyayê wekî kîmiyasiya quantum tê zanîn. Mekanîzma Quantum dikare di derheqê pêvajoyên girêdana ionîk û kovalent de ronahîkirina santîm jî peyda bike ku bi eşkere kîjan molekulan bi vejenî ve kîjan kesên din û mezinahiya enerjiyên têkildar hene.  Ji xeynî vê, piraniya hesabên ku di kîmiyaya kompleksa nûjen de têne kirin li ser mekanîka quantum vedigerin.

Di gelek aliyan de teknolojiya nûjen li deverek digire ku bandorên quantum girîng in. Sepanên girîng yên teoriya quantum de kîmya quantum , optîka qûantan , computing quantum , magnets superconducting , diodes ronahiya-.Magnus , û laser , ji transîstor û lîdera yên wek microprocessor , wêne tibbî û lêkolîn yên wek wêne keyf magnetic û Microscopy electron . Ravekirinên ji bo gelek fenomenên biyolojîkî û fîzîkî di xwezayê de ne ku bi girêdana kîmyewî ve têkildar in, ya herî girîng jî DNA ya makro-molekulê .

Guhertina Electronics[biguherîne]

Pir amûrên elektronîkî yên nûjen bi karanîna mekanîzma quantum hatine sêwirandin. Nimûne li lazer , transistor (û bi vî rengê mîkrojeyê ), mîkroskopê elektron , û wêneyê rezonansiya magnetîkî (MRI) pêk tê. Lêkolîna semiconductors rê da ku diode û transistor , ku perçeyên domdar ên pergalên elektronîk ên nûjen , komputer û alavên telekomunikasyonê ne . Serlêdanek din ji bo çêkirina dioda lazer û dioda derxistina ronahiyê ye ku çavkaniyek ronahiyê ya berbiçav e.

Mekanîzmayek xebatê ya cîhaza diode ya tunekirinê ya resonant , li ser bingeha fenomenê ya tunekirinê quantum bi riya astengên potansiyel . (Eftep: diagram band ; Navenda: hevpişka veguhastinê ; rast: taybetmendiyên voltaja niha) Wekî ku di diagram band ve tê xuyang kirin (çep), her çend du astengî jî hene, elektron hîn jî bi riya dewletên dorpêçkirî ve di navbera du baran (navend) de, bi rê ve diçin. vêga.

Pir amûrên elektronîkî di bin bandora tunekirina quantum de dixebitin . Ev jî di danê heye Guhestina ronahiyê . Ger elektronan nikaribin bi tunekirina oxantasyonê ya li ser zeviyên têkiliyên metal re, tunelê quantum bikin. Ipsîpên bîranîna Flash ku di ajokarên USB de têne dîtin tunelkirina quantum bikar tînin da ku hucreyên bîra wan werin paqij kirin. Hin amûrên berxwedana cihêreng ên negatîf jî bandora tunelkirina quantum bikar tînin, wek dioda tunelkirina resonant . Berevajî diodes diyardeyên klasîk, niha wê bi tunekirina tîrêjê bi du an jî zêdetir astengên potansiyel ve tête derbas kirin(Fêrbûna rast bibînin). Bûyera wê ya berxwedana neyînî tenê bi mekanîka quantum tê fam kirin: Her ku dewleta dorfireh heya asta Fermî nêz dibe , rûkala tunelê zêde dibe. Her ku diçe dimeşe, niha kêm dibe. Mekanîzma Quantum hewce ye ku meriv têgihîştinên sêwiranên elektronîkî yên têgihîştin û sêwiranê hewce bike.

Guhertina Cryptography[biguherîne]

Lekolînwan niha li metodên hişk digerin ku rasterast ji dewletên quantum biparêzin. Ji bo pêşveçûna têkbirina krîptografiya quantum , ku bi teorîkî dê rê bide danûstendina bi ewle ya pêbawer a danûstandinan, hewl tê dayîn .

Feydeyek ji binî ya krîptografiya quantum, ku bi krîptografiya klasîk re diqulipîne , tespîta guhêrîna pasîf e . Ev encamek xwezayî ya tevgeriya bîtên quantum e; ji ber bandora çavdêran , heke hebek di rewşek superposê de were pejirandin, dewleta superjimêr dê têkeve bingehek eskerî . Ji ber ku niyeta bendewarê li bendê bû ku bitenê di rewşek superposîzyonê de werbigire, wergirê armanckirî dizane ku êriş heye, ji ber ku dewleta bitikîn wê êdî ne di bingehek mezin de be.

Guhertina Quantum Computing[biguherîne]

Armanca din a li ser pêşketina e komputeran quantum , ku tê payîn ku bi pêkanîna hin erkên computational qat bi qat zûtir ji klasîk komputeran . Di şûna karanîna bîtên klasîkî de, komputerên quantum qubits bikar tînin , ku dikare di superpositions dewletan de be. Programmêrên Quantum ji bo çareserkirina pirsgirêkên ku hesabkirina klasîk nekare bi rengekî bi bandor, wek lêgerîna li dahatûya bêserûber a an faktorizasyonên bêkêmasî were bikar anîn, bi tepeserkirina qubîteyan re manipulasyonê dikin . IBM îdîa dike ku derketina serhevkirina quantum dibe ku qadên derman, lojîstîk, karûbarên darayî, îstîxbarata aram û ewlehiya ewr pêşkeftî bike .

Mijara lêkolîna çalak a teleportasyonê quantum e , ku bi teknîkan re têkildar e ku agahdariya quantum li ser distên arbendî veguhezîne.

Bandorên quantum ên MacroscaleEdit[biguherîne]

Dema ku mekanîzma quantum di serî de pergalên atomî yên piçûktir ên maddî û enerjiyê bicîh dikin, hin pergal li seranserê mezin bandorên mekanîkî yên quantum destnîşan dikin . Germbûn , bêhna birûskê ya qeşayê ya li germahiyên nêzî zerûyê bêkêmasî , mînakek vê ya xweş e. Wusa ku fenomena nêzî ya superbrajiyê têkildar e, diherike tîrêja bêserûber a gazek elektron di materyalê dîsexal de (rûkalek elektrîkî ) li germahiyên têra xwe nizm. Bandora Halla quantum a fraksiyonal dewletek fermankirî ya topolojîkî ye ku li gorî nimûneyên dorpêçkirinê yên quantumên dirêj .  Dewletên bi fermanên topolojîk ên cûda (an jî şêwazên cûda yên dorpêçên dûr dirêj) nikarin bêyî veguheztinek qonaxê biguhezin hevûdu.

Teoriya QuantumEdit[biguherîne]

Teoriya Quantum di heman demê de ravekirinên rastîn ji bo gelek fenomenên berê nehatine ravekirin, wek mînak tîrêjê reş-laş û bihêziya orbitals elektronan li atoman. Di xebata gelek pergalên biyolojîk ên cihêreng de , di nav de receptorên bîhn û strukturên proteînan jî, ew xêz kiriye .  Di xebata nû ya li ser fotosînasyona de delîl peyda kirine ku têkiliyên quantum di vê pêvajoyê bingehîn a nebatan û gelek organîzmayên din de rolek girîng dileyzin.  Her wusa, fîzîka klasîkdikare bi gelemperî nêzîkatiyên baş peyda bike encamên ku bi fîzîka quantum têne wergirtin, bi gelemperî di rewşên ku bi hejmarên mezin an hejmarên pirrjimar ên pir mezin têne peyda kirin . Ji ber ku formulên klasîk pir hêsan û hêsantir in ku ji formulên quantum werin hesibandin, nêzîkatiyên klasîk têne bikar anîn û tercîhkirin dema ku pergal pir mezin e ku bandora mekanîka quantum nediyar bike.

ata gelek pergalên biyolojîk ên cihêreng de , di nav de receptorên bîhn û strukturên proteînan jî, ew xêz kiriye .  Di xebata nû ya li ser fotosînasyona de delîl peyda kirine ku têkiliyên quantum di vê pêvajoyê bingehîn a nebatan û gelek organîzmayên din de rolek girîng dileyzin.  Her wusa, fîzîka klasîkdikare bi gelemperî nêzîkatiyên baş peyda bike encamên ku bi fîzîka quantum têne wergirtin, bi gelemperî di rewşên ku bi hejmarên mezin an hejmarên pirrjimar ên pir mezin têne peyda kirin . Ji ber ku formulên klasîk pir hêsan û hêsantir in ku ji formulên quantum werin hesibandin, nêzîkatiyên klasîk têne bikar anîn û tercîhkirin dema ku pergal pir mezin e ku bandora mekanîka quantum nediyar bike.

NimûneyanBikirin[biguherîne]

Guhertina Beşek belaş[biguherîne]

Mînakî, parçeyek parçeyek azad difikirin . Di mekanîka quantum de, mijarek belaş ji hêla fonksiyonek pêlav ve tête kirin. Taybetmendiyên particle yên mijarê gava ku em pozîsyona xwe û lezgîniya wê pîvanê dikin eşkere dibin. Taybetmendiyên valahiyê yên mijarê diyar dibin gava ku me taybetmendiyên wana wekî destwerdanê pîvandin. Taybetmendiya dualîbûna mûçe-parçe di têkiliyên kordînator û peywirdar de di formasyona mekanîka quantum de tê de ye. Ji ber vê yekê azad (bi ti, ferqê mijarê de ne) e, dewleta quantum xwe dikare wekî nûnertiya wave of shape kêfî û dirêjkirina ser space wek function wave . Helwest û leza perçê çavdêriyan in . EwPrensîba Baweriyê diyar dike ku hem poz û hem hêz çêdibe bi yekcarî bi qasî pîvandin pîvandin. Lêbelê, meriv dikare pozîsyona (tenê) ya perçeyek serbest a tevger pîvandî bike, pozîsyonek eigenstate bi fonksiyonek vala biafirîne ku pir mezin e ( delta Dirac ) li cîhek taybetî x , û her deverê din zero. Ger kes li ser tevgereke wusa bandorek pîvandinê pêk bîne, dê encam x bi 100% îhtîmalek were wergirtin (ango, bi guncanî, an rastînek tam). Ev jêre pozîsyona eigenstate tê gotin - an jî, di binyada mîtolojîk de tê gotin, helwestek gelemperî eigenstate ( eigendistribution ). Ger pişkek di rewşek eigenstate de ye, hingê leza wî bi tevahî nayê zanîn. Ji aliyekî din ve, heke beşek di çerçevê ya berbiçav de ye, hingê rewşa wî bi tevahî nayê zanîn.  Di eigenstate ji pêşveçûnên ku bi wave balafirê form, lê dikare were xuyakirin ku li .Her ji bo wekhev e h / p , li cihê ku h e berdewam Planck da û p dem ji e eigenstate .

Beşek di quncikê deEdit[biguherîne]

Qutiya enerjiya potansiyel a 1-dîmen (an jî potansiyela infinite baş)

Gotara sereke: Li perçeyek qutik

Beşek di qutiyek enerjiya potansiyel a yek-dimensî de nimûneya herî matematîkî ya hêsan e ku derê sînorkirinan dibe sedem ku astên asta enerjiyê pêk bîne. Qutiyek tête gotin ku xwediyê enerjiya potansiyelê ya zer a her deverê di hundurê herêmek taybetî de ye, û ji ber vê yekê vejena potansiyela bêkêmasî li her deverê derveyî wê herêmê. Ji bo doza yek-cûrbecûr didîmender, dibe ku wekheviya Schrödinger-a serbixwe-dema nivîsandî be

Bi operatorên dravberkirî yên ku ji hêla ve hatî destnîşan kirin

tevlîheviya berê ji analîza enerjiya kînetîk ya klasîk derxist holê ,

bi dewletê  di vê rewşê de xwediyê enerjiyê ye  bi enerjiya kînetîk a perçê re dibejim.

Çareseriyên gelemperî yên wekheviya Schrödinger ji bo perçê di kulikê de ne

an, ji formula Euler ,

Dîwarên potansiyela binkê ya qutiyê nirxên C , D , û k li x = 0 û x = L li cihê ku ψ divê bibe 0 ye. Bi vî rengî, li x = 0 ,

û D = 0 . Li x = L ,

di C de nekare zero be ji ber ku ev dikare bi şîrovekirina Born re têkildar be. Ji ber vê yekê, ji ber ku guneh ( kL ) = 0 , kL pêdivî ye ku pirrjimar a π pir be ,

Hêjmartina asta enerjiyê ji vê tixûbê li ser k , heya

The enerjiya dewletê erdê ji pirîskên E ye 1 ji bo = 1 n.
Enerjiya perçeyên di dewleta n th de E n = n 2 E 1 , n = 2,3,4, .....
Particle di kulikê de bi şerta sînorkirî V (x) = 0 -a / 2 <x <+ a / 2
Beşek di kaxezê de bi guhertina piçûktir di rewşa sînorê. Di vê şertê de çareseriya gelemperî dê heman be, dê hebkî encamek dawiyê biguhere, ji ber ku mercên sînorî têne guhertin
Li x = 0, fonksiyona wave di rastiyê de tevahiya nirxa n tune.
Zelal, ji grafika cûrbecûr ya fonksiyonê wave ya ku me heye,
Li n = 1,3,4, ...... fonksiyona tûj li dûv re kahînek gerdûnî ya bi x = 0 wekî orjînal dişopîne
Li n = 2,4,6, ...... fonksiyona tûj li dû devkî xêzikek bi x = 0 digire Guhertina Fonksiyonê Wave bi x û n.
Ji vê çavdêriyê em dikarin encam bigirin ku fonksiyonê tewra alternatîf sine û kosnîkî ye.
Ji ber vê yekê di vê rewşê de wekheviya wave encama
ψ n (x) = Acos (k n x) n = 1,3,5, .............
= Bsin (k n x) n = 2,4,6, .............

Potansiyela baş başEdit[biguherîne]

Gotara bingehîn: Potansiyela baş baş

Bûyerek potansiyelê raxistîbûna giştî ya pirsgirêka bêkêmasî ya bêkêmasî ya ku ji bîrên guman ên kûrahî re maye ye.

Pirsgirêka baş ya potansiyela qedandî ji hêla matematîkî ve ji tevliheviya bêkêmasî-di-a-qutikê de bi tevlihevtir e, ji ber ku fonksiyonê wala di dîwarên baş de neyê zerar kirin. Di şûna wê de, fonksiyonê golê divê şertên berbiçav ên matematîkî yên tevlihevtir dagirtin ji ber ku ew li herêmên derveyî gûzê nezeroz e.

Rectangular, xêlyeke, potansiyelaEdit[biguherîne]

Gotara sereke: Astenga potansiyela rektangular

Ev nimûneyek ji bo bandora tunelkirina quantum e ku rolek girîng di performansa teknolojiyên nûjen de mîna bîra bîranîn û mîkroskopkirina tunekirina şanoyê dilîze . Tunelkirina Quantum fenomenên fîzîkî yên ku di superlattices de beşdar dibin navendî ye .

Guhertina oscillatorê Harmonic[biguherîne]

Gotara sereke: .ilavkerê harmonîkî ya Quantum

Hinek trajektorek otoasîner a harmonîk (ango topek ku bihar re tê girêdan ) di mekanîka klasîk (AB) û mekanîka quantum (CH) de. Di mekanîka quantum de, pozîsyona topê bi pêlavekê (bi navê fonksiyonê pêlê tê gotin ) tête xuyang kirin , bi beşa rastîn bi şîn û parçeya xeyalî di sor de tê xuyang kirin. Hin trajektorên (wekî C, D, E, û F) pêlên sekinandinê ne (an " dewletên rawestandin "). Her frekansa rawesta-sekinî bi rêjeya enerjiya gengaz a oscillatorê re propagend e. Ev "hêjayiya enerjiyê" di fizîkîya klasîk de, li ku derê oscillator dikare hebe, pêk nayêher enerjî.

Wekî ku di doza klasîk de, potansiyela ji bo oscillatorê quantum harmonîkî ji hêla ve tê dayîn

Ev pirsgirêk dikare hem bi çareserkirina rasterê yahevkirina Schrödinger re, ku ne asayî ye, an jî bi karanîna "rêbaza nermik" a pêşîn a ku ji hêla Paul Dirac ve hatî pêşnîyar kirin, rasterast were derman kirin. The eigenstates bi destê dayîn

ku H n di in polynomials Hermite

û astên enerjiyê yên têkildar in

Ev nimûneyek din e ku pîvandina santîmên enerjiyê yên ji bo dewletên bindest nîşan dide.

Guhertina PotansiyelaPêşkêş[biguherîne]

Gotara bingehîn: çareserkirina wekheviya Schrödinger ji bo pêngavek potansiyel

Dabeşkirina li pêngava potansiyel a berbiçav a height V 0 , ku bi kesk ve tê nîşandan. Amplitude û rêgiriya pêlên çep û rast-nîşankirî têne destnîşan kirin. Zerîn bûyera bûyerê ye, şîn têne xuyang kirin û pêl têne veguhestin, sor nabe. E > V 0 ji bo vê hejmarê.

Di vê rewşê de potansiyel ji hêla:

Pêşniyar superpositions of wave and çep-move-in


bi Sepandina A û B diyar dike ji şert û mercên boundary û di esasa a berdewam works li ser çareseriyê, û li cihê ku vectors wave bi enerjî related bi rêya


Her termê çareseriyê dikare wekî bûyer, ravekirin, an pêkhatê veguherînek tûj were şîrove kirin, ku dihêle hesabkirina barkirin û veguherînên ravekirinê. Nexasim, berevajî mekanîzma klasîk, parçeyên bûyerê yên bi enzîmên ji pêngava potansiyel mezin in, bi hinalî têne xuyang kirin.

Her wehaBikirin[biguherîne]

Avkanî[biguherîne]

https://en.m.wikipedia.org/wiki/Quantum_mechanics[1]

  • "Quantum mechanics - Wikipedia". en.m.wikipedia.org (in îngilîzî). Retrieved 2019-10-08.