Bêvacîya Bêvacî

Ji Wîkîpediya

Bêvacîya Bêvacî an jî Bêhawayiya Bêhawayî(bi erebî: تهافة اتهافةا, Têhafût et Têhafût) berhemeka fîlozofê Endulusî Îbnî Ruşd (1126 - 1198) e. Ew wê pirtûka li ser pirtûka El-Gazalîya bi navê Bêvaciya Fîlozofan (Bêhawayiya Fîlozofan)(bi erebî: تهافة الفلاسفة, Têhafût el-Felasîfê) dinivîse û di pirtûka xwe de lênêzbûna Gazalîya fikrên fîlozofan rexne dike û fikrên Aristoteles û fîlozofên din li hembera Gazalî diparêze.

Wî di pirtûka xwe de ji pirtûka Gazalî de jêgirtin kirina û li ser wan jêgirtinan wek dîalogan pirtûka xwe bi zimanê Erebî nivisandî ye. Pirtûk ji hêlekê de jî gengeşîya navbera fîlozofên Îslamê yên Neoplatonîstên wek El-Farabî, Îbnî Sîna û nimînerê Eşarîyan Îmamê Gazalî ye.



[biguherîne] External links

Ji "http://ku.wikipedia.org/wiki/B%C3%AAvac%C3%AEya_B%C3%AAvac%C3%AE" hatiye standin.
Zimanên din