Sêwî

Ji Wîkîpediya, ensîklopediya azad.
Jump to navigation Jump to search
Sêwiyan ( 1885) li gorî Thomas Kennington

Sêwî zarokek e ku dêûbavên wan mirine, nenas in, an jî ew bi cî hiştine. Di karanîna zimanê gelemperî de, tenê zarokek ku her du dêûbav ji ber mirinê winda ne, jê re dibêjin sêwî. Dema ku mirov li ajalan dihate vegotin, tenê rewşa dayikê bi gelemperî têkildar e ( ango heke dêûbava jin çûye, çêle sêwîyekê ye, bêyî rewşa bavê xwe).