Eraf

Ji Wîkîpediya, ensîklopediya azad.
Here cem: navîgasyon, lêgerîn

Eraf gorî Îslamê tepeyeka navbera dojeh û bihuştê ye. Ew şûna, yên ko li dinê gunekar bûn li Erafê demekê dipên û pê cezayê xwe dikişînin re derbaza bihûştê dibine.

Eraf navê heftemîn sûreya Quranê jî ye. Di dema Mekeyê da hatiye danin. Bi temamî ji 206 ayetan pêk tê. Li gora hinek zanyaran ayetên 163'yan hetanî 170'yî li bajarê Medînê hatine danin. Sûre navê xwe ji peyva Araf û ji ayetên 46'an û 4'an digirî. Araf bi zimanê me tê mana cîh û şundên bilind. Di sûreyê da mijyarên li ser rastbûna fermanên Xwedê û pêwistiya peyxaman ji bona mirovan derbaz dibî.