Sef

Ji Wîkîpediya, ensîklopediya azad.
Here cem: navîgasyon, lêgerîn

Sef (bi erebîسورة الصف) sûreyeke ji Qurana Pîroz de ye. Ew sûreya 61 emîne û li bajarê Medîne nazîl bûye. Ew ji 14 ayetan de pêk tê ye. Wê navê xwe peyva "Sef"ê di ayeta çaremîn de derbaz dibe de girtiye. Sef tê manê "rêz" e.

Di sûre karînê Xwedê, nedan sozan ji bo wan tiştên mirov nikane re, dema Mûsa û Îsa pexamber, gunehên wan kesên li rêyê Xwedê ceng kirîye were bexşandin, cîh digirin.