Albert Fert

Ji Wîkîpediya, ensîklopediya azad.
Jump to navigation Jump to search
Albert Fert
Albert fert 15 janvier 2009 Spintronique Paris Descartes.JPG
Jidayikbûn 7 adar 1938 Li ser Wîkîdaneyê biguherînê
Carcassonne Li ser Wîkîdaneyê biguherînê
Hevwelatî Fransa Li ser Wîkîdaneyê biguherînê
Perwerde
  • Science Faculty of Paris (–1963)
  • École normale supérieure Li ser Wîkîdaneyê biguherînê
Pîşe
Dê û bav
  • Charles Fert Li ser Wîkîdaneyê biguherînê (bav)
Xelat
  • Commander of the Legion of Honour (2012)
  • CNRS Gold medal (2003)
  • Xelata Nobelê ya Fizîkê (2007)
  • Jean-Ricard Prize (1994)
  • Gay-Lussac-Humboldt-Prize (2014) Li ser Wîkîdaneyê biguherînê
biguherîne - Wîkîdaneyê biguherîneBelge

Albert Louis François Fert (jdb. 7ê adara 1938an li Carcassonne, Aude) fîzîknasekî fransî ye. Sala 2007î guncavê Xelata Nobel a fîzîkê hatiye dîtin.

Jînenîgarî[biguherîne | çavkaniyê biguherîne]

Bavê wî jî fîzîknas bûye. Piştî bidawîkirina dibistana amadeyî li Toulouse, ji sala 1957 heya 1962î perwerdeya Matematîk û fîzîkê li École Normale Supérieure (Rue d'Ulm) ya li Parîsê dibîne. Ji sala 1962 heya 1964 li zanîngeha Grenoble asîstaniyê dike û bi angaştnameya xwe ya bi navê Résonance magnétique nucléaire de l'hydrogène absorbé par le palladium (Berevaniya dendikî ya oksîjenê ya palladîûm mijandiye) dibe doktorê fîzîkê. Bi hin komên lêkolînê tevlî xebatên zanistî dibe. Gelek xelatan werdigire. Li ser nîkel û hesinê lêkolînên zanistî dike. Sala 2007î bi tevî Peter Grünberg, Xelata Nobel werdigire.

Berhem (bi Fransî, Îngîlîzî û Almanî)[biguherîne | çavkaniyê biguherîne]

Ew ji zêdetirî 300 daxûyaniyên zanistî diweşîne. Hin ji wan ev in.

  • Propriétés de transport électrique dans le nickel et le fer. Dissertation, Paris 1970
  • mit I. A. Campbell: Transport properties of ferromagnets. in: Erich Peter Wohlfarth (Hrsg.): Ferromagnetic Materials. Band 3, North Holland, Amsterdam [u.a.] 1982, ISBN 0-444-86378-8
  • mit P. Bruno: Interlayer coupling and magnetoresistances in multilayers. In: J. Anthony C. Bland (Hrsg.): Ultrathin Magnetic Structures. Band 2, Springer, Berlin 1994, ISBN 3-540-57687-8
  • mit A. Barthélémy und F. Petroff: Giant Magnetoresistance of Magnetic Multilayers. In: Kurt Heinz Jürgen Buschow (Hrsg.): Handbook of Magnetic Materials. Band 12, North-Holland, Amsterdam [u.a.] 1999, ISBN 0-444-50249-1

Xelatên wergirtiye[biguherîne | çavkaniyê biguherîne]

Endamî[biguherîne | çavkaniyê biguherîne]