Bêvaciya fîlozofan (pirtûk)

Ji Wîkîpediya, ensîklopediya azad.
(Ji Bêvaciya Fîlozofan hate beralîkirin)
Here cem: navîgasyon, lêgerîn

Bêvaciya Fîlozofan an jî Bêhawayiya Fîlozofan (bi erebî: تهافة الفلاسفة‎, lat. Têhafût el Felasîfe) berhemek Xezalî ye ko ew di pirtûka xwe de fikrên fîlozofên wek Îbn Sîna, Farabî û mamosteya fikrên wan, Arîstoteles rexne dike ye. Îmamê Xazalî bixwe ji bastana tradîsyona Eşariyan bû û va pirtûka ji hêlekê jî gengeşiya navbera rêbara Eşariyan û rêbara Neoplatonîzmê ye.

Ew pirtûka ji pê Meqasîd el-felasîfah (Armanca fîlozofan) re hatiye nivisandin. Meqasîd el-felasîfah wek puxteya fikrên Îbn Sîna bû. Xazalî di pirtûka xwe de dibêje ko, tu problema wiya bi şaxên felsefeyê wek Fizîk, Mentiq, Astronomî û Matematîk ve tune ye. Ew dîsa dibêje ko ew bi tenê rexneyên xwe li ser lênêzbûna wana Metafizîkê dike ye.

Naverok[biguherîne]

Bêvaciya Fîlozofan ji bîst beşan pêk tê û ew lênêzbûn îddîayên Îbnî Sîna û fÎlozofan red dike ye. Îbnî Ruşd ji pê re di pirtûka xweyê bi navê Bêvaciya Bêvacî de Gazalî ji bo va pirtûka wî û lênêzbÛnên wî rexne dike.

Girêdanên Derve[biguherîne]