Guh

Ji Wîkîpediya, ensîklopediya azad.
Here cem: navîgasyon, lêgerîn
Guhê mirov
Earcov.JPG
Guhê mirov
Latînî Auris
Sîstem Sîstema bihîstinê

Guh, endamê bihîstinê di laşê mirov û lawiran e. Bi alîkariya guhê, em dikarin dengê dora xwe bibihîzin.

Anatomiya guhê mirovî[biguherîne]

Guh ji sê parçeyan pêk te, guhê derve, guhê navîn û guhê hindirîn. Guhê derve ji kevçika guhî, memika guhî û kerika guhî pêk tê. Deng û behs digihin kevçika guhî û bi rêya kerika guhî digihin perdeya guhî. Perdeya guhî bi zoriya dengî dilerize. Ev lerizandin hestiyê bihîstinê dileqîne. Hestiyên guhî jî, (çakûç, sindan û zengû) wê lerizê digihînin birika bihîstinê. Birik jî wan digihîne mejî - dikare ji me re bi taybetî bibêje ku em çi dibihîzin.

Organeke din ya ku di guhî de cih digire şeytanok û labîrînta guhî e. Wezîfeya wan ew e ku em çawa bisekinin, biherin, bilivin, û bizanin jêr û jor li kû ne û hişê mirovî neçe. Anko ew organ ji bo hevsengîya me berpirsiyar e.

Borika bi navê borika ostakî di navbera poz û guhê navîn de heye. Erk û karê wê jî ew e ku hertim pestoya hewayê di guhê navîn û yê derve de wek hev bigire. Ger ew pesto bilind be (ji ber ku ew borî ji ber sermagirtinê hatiye girtin), mirov nikare rind bibihîze.

Nexweşiyên guhê mirovî[biguherîne]

Çavkanî[biguherîne]

Girêdanên derve[biguherîne]