André Breton

Ji Wîkîpediya, ensîklopediya azad.
(Ji Breton hat beralîkirin)
Jump to navigation Jump to search
André Breton
André Breton
AndreBreton.jpg
Jidayikbûn 18 sibat 1896 Li ser Wîkîdaneyê biguherînê
Tinchebray Li ser Wîkîdaneyê biguherînê
Mirin 28 îlon 1966 Li ser Wîkîdaneyê biguherînê
Parîs Li ser Wîkîdaneyê biguherînê
Cihê goristanê Batignolles Cemetery Li ser Wîkîdaneyê biguherînê
Hevwelatî Fransa Li ser Wîkîdaneyê biguherînê
Perwerde
  • Lycée Cristina Cordula Li ser Wîkîdaneyê biguherînê
Pîşe
Xebat
  • Surrealist Manifesto
  • Manifestoes of Surrealism
  • Second Surrealist Manifesto Li ser Wîkîdaneyê biguherînê
Partiya Siyasî
  • Partiya Komunîst ya Fransî Li ser Wîkîdaneyê biguherînê
Hevjîn
  • Jacqueline Lamba
  • Elisa Breton Li ser Wîkîdaneyê biguherînê
Zarok
  • Aube Elléouët Li ser Wîkîdaneyê biguherînê
biguherîne - Wîkîdaneyê biguherîneBelge

André Breton (jdb. 19ê sibata 1896, Normandiya - m. 28ê îlona 1966, Parîs), helbestvan, nivîskar, rexnegîr û bîrewerê fransî ku pêşengekî herka surrealîzmê (serberravaniyê) ye.

Bijîşkî û psîkyatrî xwendiye. Di Şerê Cîhanê yê Yekem de, bi riza xwe li nexweşxaneyek leşkerî li nivîngeheke noropsîkiyatrî dixebete. Li vê de, bi Alfred Jarry û Jacques Vaché yên ku li dijî hunera kevneşopîyê bûn re hevnasîna wî çêdibe û gelek di bin bandora ramanên van herdu kesên antîsosyal de dimîne.

Di sala 1919an de bi Louis Aragon û Philippe Soupault re kovarek bi navê Littérature (Wêje) derxist. Di vê navbênê de bi Tristan Tzaradadavan re ket têkiliyê. Di 1924an de bû pêşengek ji damezinerê Buroya Lêkolîna Surrealîstê. Bi pirtûka xwe ya nav Les Champs Magnétiques teknîka nivîsa otomatîk ceriband. Dîsa di vê salê de Manîfestoya Surrealîst nivîsand û bû edîtorê kovara Şoreşa Surrealîst. Di demek kin de li dora wî komek ji hunervanên ciwan weke Philippe Soupault, Louis Aragon, Paul Éluard, René Crevel, Michel Leiris, Benjamin Peret, Antonin Artaud û Robert Desnos çêbû.

Di sala 1927an de bû endamê Partiya Komunîst ya Fransayê. Lê di sala 1933an de jê hat avêtin.

Di pêşengiya Breton de surrealîzm li gişê Ewrûpayê deng veda û bandor li tevê şaxên hunerê kir.Di berhemên vê demê de bi lêpirsînek tund li ser "Qurma hesîneyên mirov û nêrîna bûyerên derdorê ya mirov" hatiye rawestin.

Di 1938an de çû Meksîkayê û li wir bi Troçkî re hevnasîna wî çêbû. Wî û Troçkî bi hev re Manîfestoya ji bo Şoreşa Hunera Azad (Pour un art révolutionnaire indépendent) nivîsandin. Lê manîfesto li ser navê Breton û Diego Rivera hatiye weşandin.

Ji ber ku ji xebatên Dewleta Fransayê ne memnûn bû 1941ê de li ser navê penaberiyê pêşî çû DYA'ye paşî jî çû Karayîbê.

Breton, di 1946an de vegeriya Parîsê û li dijî kolonyalîzma Fransayê Manîfestoya 121'yan nivîsand. Di vê manîfestoyê de li ser Şerê Rizgarbûna Cezayîrê rawestiya û heyta dawiya temenê xwe jî xebatên xwe li ser vê mjarê domand.

Di sal 1959an de li Spanyayê li ser navê Homage to Surrealism pêşangehek damezirand. Di vê pêşangehê de cî da berhemên hunermendên navdar yên wek Salvador Dalí, Joan Miró, Enrique Tábara û Eugenio Granell.

André Breton di 1966an de li Parîsê jiyana xwe ji dest da.

Xebatên wî[biguherîne | çavkaniyê biguherîne]

  • Mont de piété, 1919
  • S'il Vous Plaît, 1920
  • Les Champs magnétiques, 1920
  • Manifeste du surréalisme, 1924
  • Les Pas Perdus, 1924
  • Poisson soluble, 1924
  • Un Cadavre, 1924
  • Légitime Défense, 1926
  • Le Surréalisme et la peinture, 1926
  • Nadja, 1928
  • L'Immaculée Conception, 1930
  • Deuxième Manifeste du surréalisme, 1930
  • Ralentir travaux, 1930
  • La Revolver à cheveux blancs, 1932
  • Les Vases communicants, 1932
  • Le Message automatique; 1933
  • Qu'est-ce que le surréalisme, 1934
  • L'Air de l'eau, 1934
  • Point du Jour, 1934
  • Position politique du surréalisme, 1935
  • Notes sur la poésie, 1936 (with Paul Éluard)
  • L'Amour fou, 1937
  • Point du jour, 1937
  • Dictionnaire abrégé du surréalisme, 1938 (tevî Paul Éluard)
  • Manifesto for an Independent Revolutionary Art, 1938 (tevî Leon Trotskî)
  • Fata Morgana, 1940
  • Anthologie de l'humour noir, 1940
  • Arcane 17, 1945
  • Jeunes Cerisiers garantis contre les lièvres, 1946
  • Ode à Charles Fourier, 1947
  • Yves Tanguy, 1947
  • Poèmes 1919–48, 1948
  • La Lampe dans l'horloge, 1948
  • Martinique, charmeuse de serpents, 1948
  • Entretiens, 1952
  • La Clé des champs, 1953
  • Farouche à quatre feuilles, 1954 (tevî Lise Deharme, Julien Gracq, Jean Tardieu)
  • Les Manifestes du surréalisme, 1955
  • L'Art magique, 1957
  • Constellations, 1958
  • Le la, 1961

Çavkanî[biguherîne | çavkaniyê biguherîne]