Ivo Andrić

Ji Wîkîpediya, ensîklopediya azad.
Ivo Andrić
Image dans Infobox.
Balyoz (en)
Jînenîgarî
Jidayikbûn
Li ser Wîkîdaneyê bibîne û biguhêre
Dolac (en) (Condominium of Bosnia and Herzegovina (en), Padişahiya Awistirya-Mecaristanê (en))Li ser Wîkîdaneyê bibîne û biguhêre
Mirin
Cihê goristanê
Belgrade New Cemetery (en)Li ser Wîkîdaneyê bibîne û biguhêre
Hevwelatî
Socialist Federal Republic of Yugoslavia (en)Li ser Wîkîdaneyê bibîne û biguhêre
Perwerde
Faculty of Humanities and Social Sciences, University of Zagreb (en) (dp. )
Zanîngeha Viyanayê (dp. )
Faculty of Philosophy of the Jagiellonian University (d) (dp. )
University of Graz (en) (Doctor of Philosophy (en)) (dp. )Li ser Wîkîdaneyê bibîne û biguhêre
Pîşe
Salên çalak
Dp. Li ser Wîkîdaneyê bibîne û biguhêre
Hevjîn
Milica Babić-Jovanović (en) (ji heta )Li ser Wîkîdaneyê bibîne û biguhêre
Qada xebatê
Partiya siyasî
League of Communists of Yugoslavia (en)Li ser Wîkîdaneyê bibîne û biguhêre
Endamê
Slovenian Academy of Sciences and Arts (en)
Young Bosnia (en)
Association of Writers of Serbia (en)
Serbian Academy of Sciences and Arts (en) (-)
Serbian Academy of Sciences and Arts (en) (-)Li ser Wîkîdaneyê bibîne û biguhêre
Şêweyê hunerê
Malper
Xelat
Order of the German Eagle (en) ()
Nobelmedalj.svg Xelata Nobelê ya Wêjeyê ()
Order of the Hero of Socialist Labour (en) ()Li ser Wîkîdaneyê bibîne û biguhêre
Xebatên navdar
The Bridge on the Drina (d), Omerpaša Latas (d), Ex Ponto (d), Travnik Chronicle (d), Prokleta avlija (d)Li ser Wîkîdaneyê bibîne û biguhêre
şanenava Ivo Andrić
Şanenav
Grob Ive Andrića.jpg
Wêneyê goristanê

Ivo Andrić (bilêvkirina kurdî: Îvo Andrîç, kîrîlî: Иво Андрић; jdb. 9ê çiriya pêşîn a 1892an li Dolac a nêzîkî Travnîk; m. 13ê adara 1975an li Belgrad) dîplomat, polîtîker û nivîskarekî Yûgoslawya ya berê bû. Di sala 1961î de Xelata Nobelê ya wêjeyê wergirt.

Cihê ku ew lê hatiya jiyanê niha dikeve Bosna-Hersekê. Bi salan wekî dîplomatekî Yûgoslawyayê li derveyi welêt dixebite. Sala 1954î de dibe endamê partiya komûnîst a Yûgoslawyayê û herwekî karê xwe yê nivîsandinê jî didomîne.

Berhemên wî[biguhêre | çavkaniyê biguhêre]

  • Ex ponto, 1918
  • Nemiri, 1920
  • Put Alije Đerzeleza, 1920 (Riya Aliya Cerzelez)
  • Most na Žepi, 1925 (Pireya li ser Zepa)
  • Anikina Vremena, 1931 (Demên Anîkayê)
  • Portugal, zelena zemlja, 1931
  • Helbest, 1933
  • Španska stvarnost i prvi koraci u njoj, 1934
  • Razgovor sa Gojom, 1936 (Li ser Goya)
  • Çîrok, Viyana 1939
  • Çîrok Viyana 1940
  • Na Drini ćuprija, Roman 1945 (Pireya li ser Drîna)
  • Gospođica, Roman 1945 (Xatûn)
  • Travnička hronika, Roman 1945
  • Na Nevskom prospektu, 1946
  • Na kamenu, u Počitelju,
  • Zlostavljanje, 1950 (Xerabîkirin)
  • Priča o vezirovom slonu, 1948 (Fîlên wezîr)
  • Prokleta avlija, Novelle 1954 (Kendava lanetî)
  • Igra, 1956
  • Aska i vuk, 1960 (Aska û gur)
  • O priči i pričanju, beseda povodom dodele Nobelove nagrade, 1961
  • Ceribandin, 1962
  • Nivîsarên bijarte wekî 3 bend, li Almanya 1962-1964
  • Jelena žena koje nema, Roman 1963
  • Die Männer von Veletovo, 1963
  • Ljubav u kasabi, 1963 (Evîncanî li bajarokek, dîroka Cihûyan li Bosna)
  • Destgirtiya Welî Paşa, 1964
  • Priče iz detinjstva, 1967 (Çîrokên zaroktiyê)
  • Jina ji kevir, 1967
  • Eseji i kritike, 1976 (dt. Essays und Kritiken)
  • Znakovi pored puta, 1976 (dt. Wegzeichen, 1982)
  • Šta sanjam i šta mi se događa, lirske peme koje su objavljene posthumno 1918
  • Omerpaša Latas, posthum 1977 (dt. Omer-Pascha Latas, 1979)
  • Na sunčanoj strani, Roman, posthum
  • Das Haus in der Einsamkeit dt. 1987
  • Buffet Titanic. Erzählungen. dt. Klagenfurt: Wieser, 1995
  • Die verschlossene Tür. Erzählungen. dt. Wien: Zsolnay, 2003

Çavkanî[biguhêre | çavkaniyê biguhêre]

Girêdanên derve[biguhêre | çavkaniyê biguhêre]