Amed
Ji Wîkîpediya
| Amed
|
|
|---|---|
| Welat | Kurdistan (Bakur) |
| Dûgel | Tirkiye |
| Parêzgeh | Diyarbekir (parêzgeh) |
| Serbajar | Amed |
| Rûerd | 15.354 km² |
| Gelhe | 1.460.714 (2007) |
|
|
| Malpera bajêr | |
Amed (bi tirkî: Diyarbakır) bajarekî li bakurê Kurdistanê ye. Amed yek ji mezintirîn bajarên Tirkiyeyê û di nav kurdan de weke paytextê rastî ya Kurdistanê tê binavkirin. Amed îro di xada netewî û navnetewî bi sûrên xwe û bi zebeşên xwe bi nav û deng e.
Tabloya Naverokê |
[biguherîne]
Bajar 1300 sal berî Îsa di dema Asûriyan de, bi navê Amîd (Amîda) hatibû naskirin. Piştre bi dorê Amed, Ameda Reş, Diyar-ê Bekir û wek Diyarbakır nav hatine guhertin.
[biguherîne] Coxrafya
[biguherîne] Ciyê coxrafî û sînorên bajêr
Bajar di nav paralelên 37° 30´ û 38° 43´bakûr û merîdyenên 40° 37´ û 41° 20´ rojhilat de ye. Li rojhilat bi Batmanê û Sêrtê, li başûr bi Mêrdînê, li başûrê rojava bi Rihayê û Semsûrê û li bakûr jî bi Elezîz û Çewlikê ve tê girêdan.
[biguherîne] Taybetiyên erda bajêr
Pîvana erda herêmê 15.354 km² ye . Ji vê erdê çiya 37.0 %, deşt 30.6 % û plato jî 30.4 % e. Erda herêmê 95 %´ê wê ji bo zîreetê bikar tê. Tene, petêx (gindor), zebeş, titûn û pembo herî pirtir li herêmê tên çandin.
[biguherîne] Klîma (Avûhewa)
Li herêmê klîmayek reşayî hikum dike. Havînan pir germ û ziha, zivistanan jî li gora bajarên din hinek hêniktir derbas dibe.
[biguherîne] Dîrok
Ji bo gotareke dirêj binêre: Dîroka Amedê
Li Amedê gelek cîhên dîrokî hene. Yen herî bi nav û deng Bedena Amedê û bircên wê ne.
[biguherîne] Kronolojî
Berî îsa
- ~7250-6750 dema neolîtîk
- ~5000-4000 dema kalkolîtik
- ~3000 dema dema tunc
- ~2000 dema Hurrî û Mîtaniyan
- ~1200- 600 dema Asûriya û Urartiyan
- 550- 331 dema persan
Piştî Îsa (zayîn)
- 226-395 dema Romayiyan
- 395-639 Dema Bîzansiyan
- 639 dema Ereban
- 661 dema Emewiyan
- 750 Dema Ebasiyan
- 984 dema Merwaniyan
- 1085 dema Selçûkiyan
- 1232 dema Eyubiyan
- 1507 dema Sefawiyan
- 1515 dema Osmaniyan
- 1923 dema Komara Tirkiyê
[biguherîne] Şaredarî
Wek serokê Şaredariya Amedê di hilbijartinên 28'ê adarê 2004an de Osman Baydemir hat hilbijartin.
[biguherîne] Ol û civak
Nifûsa bajêr piranî misilman in. Wekî din êzîdî û xiristiyan jî li herêmê hene. Civaka misilmanan ji mezhebên şafiî, henefî û elewî pêk tê. Tarîqeta Naqşîbendî li herêmê ya herî xurt e. Turbeyên ku ji aliyê gel ve tên ziyaret kirin jî hene. Ya herî pir gel ziyaret dike, turbeya "Siltan Şêxmûs" e. Ji bilî wê, li Diyarbekirê turbeya "Siltan Silêman", li Pîranê turbeya "Pîr Xetab", ji alî gel ve tê ziyaret kirin. Nifûsa bajêr piranî Kurd in, ji bilî Kurdan, Suryanî, Ereb û Ermenî jî li herêmê wek nifûsek biçûk hene.
[biguherîne] Xwarinên herêmê
- Meftûne: goştê parçekirî di beroşê de tê sorkirin. Balîcan, sîr û firingî (yan jî ava firingiya) têkel dibe. Ava simaqê bi ser de dibe û tê kelandin.
- Mehîr: mast (dew), hêk û xwê di beroşê de tê li hevxistin. Dan dikeve navê û tê kelandin. Li ser agirê heta bikele tê lihevxistin.
- Kalek, qedayif, beqlewa, kutilkên dagirtî, balîcanên dagirtî jî xwarinên herêmî ne ku herî pirtir tên xwarin.
[biguherîne] Kincên herêmê
Piraniya mêran şalwar, îşlig (gomlek) û êlek li xwe dikin. Di nigên wan de pêlavên poztûj hene. Kum, şewqe yan jî kefiya sipî li serî hene.
Jinên Diyarbekirî fîstan yan jî zibûn li xwe dikin. Piranî jinên zewicandî çarikan (kitan) didin serê xwe. Keçên ciwan jî şarpe didin serê xwe. Kesên ku çarşefa reş li xwe dikin jî hene. Îro li bajêr kêm kes kincên mehelî li xwe dikin, piraniya gel kincên modern li xwe dike.
[biguherîne] Ciyên tûrîstîk û gerê
Amed ji alî sirûştê feqîr e lê ji alî tarîxê ve pir dewlemend e. Bedena Amedê piştî Kela Çînê ya herî dirêj e li cîhanê. Mizgeft û medreseyên bajêr bi mîmariyek pir hostatî hatine çêkirin. Mizgefta Mezin, ya Pêxember, ya Nebî hinek ji mizgeftên bajêr in. Gel piranî havînan diçin ser Gola Xezarê ku di hundirê tixûbên Elezîzê de ye. Wekî din baxçeyên Ben-û-Senê jî ciyên gerê ne ji bo gel. Germava Çirmûgê jî ciyê vehêsanê ye.
[biguherîne] Cihên dîrokî yên girîng
[biguherîne] Deriyên Amedê
- Deriyê Xerpûtê an Deriyê Çiyayî an jî Deriyê Bakur
- Deriyê Rihayê an Deriyê Rûm an jî Deriyê Rojava
- Deriyê Mêrdînê an Deriyê Başûr
- Deriyê Nû an Deriyê Rojhilat
- Deriyê Serayê
[biguherîne] Bircên Amedê
[biguherîne] Mizgeftên Amedê
[biguherîne] Medreseyên Amedê
[biguherîne] Dêrên Amedê
[biguherîne] Xanên dîrokî yên Amedê
[biguherîne] Muzexane
[biguherîne]
[biguherîne] Bi Zazakî
Amed (bi tirkî: Diyarbakır) yew sûko û mintiqayê Bakurê (şîmal) Kurdistani di ronayîyo. Şarê Amedî, Amed ra vano "paytextê dilê ma, paytextê Kurdistanî". Çemê Dîcle zerî Amed ra şin û hewayê xo germ o. Amed di vêşêrî şarê Kurd (Kurmanc u Zaza) esto. Kurdan ra ber tayê Ermenî, Sûryanî zî estê. Dinê şarê Amedî vêşêri Îslamo (Sunnî u Elewî), labelê tayê Xrîstiyanî zî estê.
[biguherîne]
- Bismil (Kirmanckî)
- Şamkuş (Kirmanckî)
- Çinar (Kirmanckî)
- Egil (Kirmanckî)
- Erxenî (Kirmanckî)
- Hênê (Kirmanckî)
- Karazê (Kirmanckî)
- Pasûr (Kirmanckî)
- Licê (Kirmanckî)
- Farqîn (Kirmanckî)
- Hezro (Kirmanckî)
[biguherîne] Girêdanên derve
- Malpera Amedê (bi tirkî)
- Şaredariya Amedê (bi tirkî)
| Navçeyên parêzgeha Diyarbekrê | ||
|---|---|---|
|
Amed (navend) | Bajarê Nû (Yenişehir) | Bax (Baglar) | Bismil | Çêrmûg | Çinar | Çinguş | Egil | Farqîn | Hazro | Hênê | Karaz | Licê | Osmaniye | Pasûr (Qulp) | Pîran |
||
|
|
|
|---|---|
|
Agirî | Akrê | Amed | Amêdî | Amûde | Bane | Bazîd | Bidlîs | Bokan | Cizîr | Colemêrg | Çewlîg | Dêrsim | Dihok | Dîlok | Efrîn | Elezîz | Erzingan | Erzirom | Êlih | Gurgum | Hesîçe | Hewlêr | Îlam | Îdir | Kamyaran | Kerkûk | Kirmaşan | Kobane | Mehabad | Meledî | Mereş | Mêrdîn | Merîwan | Midyad | Musîl | Mûş | Nisêbîn | Pawe | Pîranşar | Qamişlo | Qers | Qoser | Riha | Selehedîn | Semsûr | Serdeşt | Serê Kaniyê | Sêrt | Seqiz | Sêwas | Silêmanî | Sine | Şino | Şirnex | Tirbespî | Urmiye | Wan | Xaneqîn | Xoy | Zaxo |
|
|
|
|
|---|---|
|
Edene | Semsûr | Afyon | Agirî | Amasya | Enqere | Antalya | Artvin | Aydın | Balıkesir | Bilecik | Çewlik | Bidlîs | Bolu | Burdur | Bursa | Çanakkale | Çankırı | Çorum | Denizli | Amed | Edirne | Mezra | Erzingan | Erzirom | Eskişehir | Dîlok | Giresun | Gümüşhane | Colemêrg | Xetay | Isparta | Mersin | Stenbol | İzmir | Qers | Kastamonu | Kayseri | Kırklareli | Kırşehir | Kocaeli | Konya | Kütahya | Meletî | Manisa | Gurgum | Mêrdîn | Muğla | Mûş | Nevşehir | Niğde | Ordu | Rize | Sakarya | Samsun | Sêrt | Sinop | Sêwas | Tekirdağ | Tokat | Trabzon | Dêrsîm | Riha | Uşak | Wan | Yozgat | Zonguldak | Aksaray | Bayburt | Karaman | Kırıkkale | Êlih | Şirnex | Bartın | Erdêxan | Îdir | Yalova | Karabük | Kilîs | Osmaniye | Düzce |
|